# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0366
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0366?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 348, page id 1665036141:0366
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=366
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000366.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

34.8
TIU N DTT D ESF.
I.
est, qui Termonem Dei de hominis peccatoris Calute per Chriltum
in Fcelesia vel Schola cerra methodo, ex qua veritatum rerelata-
rum connexio, harmonia ex consensus appareac, ad suum ec alio-
rum in side, Capiencia, prudentia ex obsequio Dei profectum do-
Cet. Per dogmata intellisimus res iplas, quas Pheologus in scien-
tia Sua EraCtaF. Nova docere est ea docere quae, quantum nobis
innocuie; ance in Ecclelia vel Scholis Theolosicis explicire nec
cognita nec docta, vel Calrem non eo modo, quo minc cogno-
scuntur rel cognolci putantur, cognita aue docta Fuerune. Tpeo-
logum decere rel ei licere dicimus, quod cum ejus ofticio bene con-
VeHIL.
IIT. VE vero de hac quaestione distincte e perspicue agams 0-
nemque, si qua hic est, nubeculam dispellamus, Premittemuus
quaedam, qua respontioni nostrae, quam subjungemus, lucem a-
liquam afterre illamque discipulis noctris intellectu faciliorem
reddere posse, nostro quidem judicio, videntur.
IV. Principid igitur, quia Theolosia _ fides nostra (UIHE CErFA qua
dam veritacum dirinarum ex lalucarium cognitio (illa quidem per-
fectior, ue qui eam assecuri sunt perfectis adulti _ sapientes in Scriptu-
ris appellentur; haec rero imperfectior, quae in iis etiam, qui pueri
in Christo e infurmi in iisdlem Scripturis dicuntur, reperitur) ante
omnia supponimus omnem fidelem omnemque Theolozum oportere bujus
suae nociria cerrum e indubitatum habere principium, CX quo omnes f-
dei ex scienciae suae reritates discat, ex quo porro proticiat, quod,
per quod e ex quo alios doceac, propter quod denique ea quae di-
dicie ipse credat ex ut ab aliis similiter credantur, jure postulet.
Ouod omnes sentes ex populi agnoscune esse rerelationem diri-
nam: Christiani vero verbum, quod seripris Propheticis _ APO
Stolicis hodie exstantibus absolritur, laltem sub ea comprehendune
seu hujusmodi rerelationem adeoque tidei lalucaris principium el
se credunt.
V. Deinde _ hoc extra omnem dubitationis ec disputationis a
deam ponimus, ex suo quemvis Christianum principio discere e Theo-
logum praeterea docere debere omnium primo veritatem eam, quae per naru-
ram suam e per divina revelationis testimonium invenitur es comprobatur
talis esse, ut nemo adultus absque professione illius explicita bonus Chri-
stianus esse aut salutarem fidem habere, diei possit. Nam quia ea pro-
Poric rem in TOT e omni rEVCLatIOHE PEXCIPUE ITEHCaM, Pet
CujIS