# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0382
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0382?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 364, page id 1665036141:0382
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=382
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000382.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

3641
IID N D TF D ES P.
I.
ostendie, quo eandem doctrinam docuerie, ex 2. Tim. 3: T4. 15. FU
maneto in iis, quae didicisti ex de quibus ribifides facta est, sciens à quo
didiceris, leque à puero Sacras literas novisse, quae te possunt sapientem
reddere ad salurem per fidem, quae est in Christo Fesu _C. Alia OmiEtimUS.
XLVII. Denique ex his, quae de unico de recustistimo sdei
Principio _ Furidamento his chesibus docuimus, explicans ea
quae habet ex receribus Vincentius Firinensis in commonitorio (uo,
quod scriple criennio post Synodum Ephesinam contra Nectorium
celebratam, uri ipse restatur cap. 42. guxeque Pontiticii, quando PC-
clesiae sux auctoricatem Pabilire e nosnoritatis convincere rolunt,
magno cum Prepitu ec jactantia urgere (olent. Cap. 3. magnopere
curandum est, ut id teneamus quod ubique, quod semper, quod ab omnibus cre-
dirum est: hoc est etenim vere proprieque Catholicum. Cap. 6. Calamicates
Ecclesiae oriri, dum sese intra sacrata e incorruptae vecustatis castissimos
limites prophana e novella curiositatis libido non continet. Cap. T4. ad-
nuntiare ergo aliquid Cbristianis Catholicis praecer id, quod acceperunt
nunquam licuit, nunquam licet, nunquam licebit, ex anathemate eos,
qui adnuntient aliquid, praeterquam quod semel acceprum est, nunquans
non oportuit, nusquam non oportet, nunquam non oportebit; quae cum ila
sint, estne aliquis vel tanca audacia, qui praeter id quod apud F. cclesiair
admuntiatum est, adnuntiet: vel tantae levitatis, qui praeter id quod ab FC-
clesia accepit, accipiat? Cap. 25. quicquid universaliter antiquitus Eccle-
siam Catholicam tenuisse coenoverit, id solum sibi tenendum credendum que
decernit: quicquid vero ab aliquo deinceps uno, praeter omnes vel contra
omnes sanctos novum ex auditum subinduci senserit, id non ad relisionem,
sed ad tenrationem potius intellisat pertinere. Cap. 26. Mirari satis nequeo
tantam quorundam hominum vesaniam, tancam excaecatae mentis impieta
tem taniam postremo errandi libidinem, ut contenti non sint tradita semel es
accepta antiquitus credendi recula, sed nova ac nova in diem querant, sem-
perque gestiant relisioni addere, mutare, detrahere Cap. 27. quid est de-
Positm? id est quod tibi creditum est, non quod à te inveneum: quod ac-
cepisti, non quod excositasti: rem non insenii, sed doctrina: non usurpa
tionis privata, sed publica tradirionis: rem ad se perductam, non à te pro-
latam: in qua non author debes esse sed custos: non inscitutor sed sectator, non
ducens sed sequens. Cap. 34. Hoc apud omnes fere hareses quasi solemne
esse ac legirimum, ut semper prophanis novitatibus saudeant; antiquitatis
Scita fastidiant ex per oppositiones falsi nominis scientia à fide naufrazent;
contra vero Catholicorum hoc fere proprium, deposita sanctorum patrum es
commisa