# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0385
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0385?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 367, page id 1665036141:0385
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=385
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000385.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE NOVITATE DOGMAROM IN THEOL.
367
dlamento contradistingui solene, acque similicer inrestigemus: an in
illis aliqua admitti novitas possit nec neE
II. Dilci in Fcelelia e doceri debere non tantum principium fi-
dei rel Scripturam S. esse illam rerelationem, ex qua omnia cre-
denda line haurienda, ex Fundamentum fidei, Peu Doctrinam Scri-
peuxx ante omnes alias crecendam; sed e ex iis omnia, quae ad si-
dei majorem profectum ex ad sapientiae prudentia que charisma faciune.
partim ex praeced. dispuc. ches. VI. VII. Seg9. Patuic; parrim ex
his Apoltoli verbis colligitur L. COr. 3: 2O, TF, 12, 23. FuXta era-
riam Dei, quae mibi data est, ut sapiens Architectus Fundamentum po-
sui: alius autem super illud aedificat: porrd quisque videat, quomodo su-
peraedificet. Nam Fundamentum aliud nemo porest statuere; praeter hoc
quod posieum est, quod est Fesus Christus. Duod si quis superstruit vel
superxditieat super Fundamentum hoc aurum, arsentum; lapides pre-
riosos, ligna faenum, stipulam: cujusque opus manifestum fiet Vc.
TII. De hisisitur, quae ita Principio _ Fundtamento in Theo-
losia concradistinguuntur (quanquam ex corundem comprehen-
dAnEUX VirEuTe, ex iis eduCantuE CC inde naLCANEUF) quarItUE: an
possint dari es admitei nova E
IV. Elic rero Si memoria repetamus, quae superiore disputatio-
ne scripsimus, Primo cuiris liquere potest, nihil posse vel debere esse
in profectu fidei e scientiae Theologica, quod in antiquo ejusdem Pidei es
Theolosiae Principio, Sacra Scripturâ, non contineatur; quodque adeo
non sic rerera anciguum, quatenus antiquum est e dici mere-
Tur, quod antiquissimorum Dei verborum rirture e ralore con-
EineTur.
V. Nam quia S. Scriptura est omnium Veritatum Fidei de Theo-
logix Cufticiens acque unicum Principium, canon, n’e O, inolvaco-
ors n proeovors, uiti jam aliquocies incelleximus, ultro sequirur de
clarum est, non posse nec debere pro verieate Adei vel cheologica
haberi aut recipi, quod in illa non est expresse comprehenlum
nec ex ea elicitum. Vrut enim nos decer indies proticere ex in
Capientia crelcere, munquam tamen licet ultra, id quod scriprum est,
Sapere L. Cor. 4: 6. Sed debemus nos tenere intra ea, quae seripea
legNHEUT. T. TIm. 4: TF, FZ, T6. Nec Ecclesia doctrina debet et-
se quicquam aliud quam narratio e confessio sidelis COrum, quae DeuS
nobis in Scripcuris luis locutus est.
VI. Ouin imo revera norum Theolosix Principium ponit: