# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0400
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0400?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 382, page id 1665036141:0400
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=400
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000400.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

382
TI D N D E E, D E. 5 P., TI. 1 ~
Xl. 19. 20. Ex monuise ex Aposolo: omnia probate, quod bonum est
retinete ex prophetras ne spernite: T. FheNal. 5: 20, 2T.
XLVII. Sed audias eos objicere. Nunquid hxc incolerabilis quae
dam est aubascia e arrosantia, in iis, quae Pancti Patres e PIs
Mlajores nostri, canti viri ex mundi miracula, hdelissime ex SaCra
Scripcura, deduxerunt ee in eam Feliciltime commentati (uNE, qua
innumerorum mareyrum constanti parientia ec Pansuine obsignata
Tunc, praesertim a cempore reformationis nolle acquiescere E R Cer
co, inquam, acquielcendum est in iis, quae lancti Patres ex Majo-
res nostri bene dixerunc, id est approbanda accepranda, in ulus no-
Aros convercenda, aliisque quam diligentissime inculcanda lune, ne
non modo arrosantes, sed _ in Deum ex Majores plane ingraci
ellerelimus. Duin ee nihil ultraea, quae nobis reliquere, proPrin-
cipio vel Funcamento obrrudi nobis patimur. Verum enimrero, 11
quis ica relic nosin iis acquielcere debere (quam tamen sententiam
exo nemini Facile imputarerim, licet forre ejus rerba illam prae le
Ferane, ex cum tracribus non aliter agat, quam Gillâ sentenia prae-
occupacus esset) quasi priorum illorum sane eximiorum ee summo
rum Virorum inventis nemo aliquid novi, id est, quod ab illis di-
etum esse non experitur, addere, nuc post eos in Scripcuris alicubi
accuratius verrendis ec nonnullibi plenius imo rectius explicandis
per donum sibi dacum nemo aliquid praeterea periclilari, aur s2
quid eciam priorum illorum oper à ec diligencia ulus rideat, quod
illorum oculos tusiebat, id aliis indicare line arrosantia et pisculo
non pollic, id Cane si rel Rruchiocameli Aomachus nobis eslec, con-
coquere non ralemus, ee revera adrerlatur iis, quae ex Scripeuris
aliisquo bonis rationibus hactenus denionstrarius.
XLVIII. Neque proprerea, Si Capimus, nobis ipsis obnororum
allorum inventionem placentes, FIcroibus illis nOS antepone
mus vel arrosantes praeferemus. Fromunciones nos potiis esse es
se ulero Facebimur prae maximis illis Dei viris. Augustinis, Chry-
Loltomis, Achanahis, Cal vinis, Lucheris, Bezisec. Si cum illis com-
Paremur. Non Fuit ideo major Z achaeuscarerisluis comititous, quod
ex cella arbore, quam ur conscenderet Forre alii iplum jurerunt, cla-
rius ex plenius, quam illi a ii Christum in via praetereuntem vide
rec; neque illum ipsum se proprerea credidisse majorem puto.
XLIX. Non libenter Fratres noctros cum Pontiticiis compara
mus, sed camen copimur illis eadem nobis objicienribus, quae Pon-
tificit