# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0403
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0403?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 385, page id 1665036141:0403
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=403
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000403.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE NOVTTATE DOGMAXUM IN THEOL.
38)
Duod quam procul absic ab adoratione bestia vel imasinis bestia A-
POc. 13: 4. 22, 24. X5. JudicenE, qui exerciratos in Scriprura sen-
lis habene.
LIV. Ouare nos contra omni laude dignos existimamus, qui
cum Apostolo FICb. 6: 8. non acquiescune in Principiis e Funda-
mento, reluri pueri, sed ab iis progredientes ad perfectionem ferun-
tur, uc adulti; imo qui ad cam contendune gloriationem, uc cum
Daride vel Ecclesia dicere poltine P(alm. 1T9: 99. 100. Pra omnibus
docentibus me proficio, quia restificationes tua mihi sunt meditatio, pra
senioribus prudens sum; quia mandata tua retineo.
L. V. Indignamur vero nostri cemporis mores, quo riri docti
ec in Scripruris porences, quando sibi non dilcendi rel dicendi
ex verbo Dei ulera e praeter ea, ux a Praceptoribus luis audi-
verunt, legem figi nolume, atque ea in quibus se prae aliis proti-
cisse putane. Ecclelix nocum Faciune, idemque proticiendi ltudium
suis audiroribus serio commendane, miris modis acque artibuspro-
scinduntur, ec vix alio loco habentur, ac si novorum Daemoniorum
annuntiatores essent, dum nihil aliud quam Chrictum ejusque regnum
annuntiant. ACt. 17: 18. Imo eriam forte non delune, qui anti-
qua ipsi rix primoribus labris degustarune, ee tamen adeo sibi suF-
feni lune, uc id, quod retutare nulla arre pollune, modo à cogi-
cationibus luis vel Magistrorum luorum placiris vel pulillum rece-
dac, hoc uno se susticientistime refurasse videri veline, si rocite-
rentur, id norum esse ec deinde tanquam omni ulteriori lectione,
auditu, inguisicione e examine suo plane indionum, simpliciter
rejiciane, pejores illis Acheniensibus, qui Paulo quidem dicebant:
nova quaedam inseris auribus nostris. sed cum apprehendentes e du-
centes in Martium Vicum addebant: possumusne seire; quae sit ista n-
va, quae à re referrur, doctrina: volumus serre qu’d nam ista sibi velint.
I. VI. Vrinam hic, quam rera lune, quae conqueritur rir exi-
mius Jacobus Acontius, tam acceptum omnibus esset, quod
malo, de quo quericur, subjicit remedium. Nos, inquie Libior.
de Sratagematis SaTANX PaS. 27. ut ponere pedem extra semiram vi-
detur quisquam nihil aliud factu opus arbitramur, quam ut protinus clas
sicum canamus, convitiis, probris clamoribus que omnia repleamus, qui
quid in buccam venie, cum nihil sit ineptius, videtur quod objiciatur aptis-
simum; ac sic bellissime nos officio nostro satisfacere e magnam nobis prooterea
laudem deberi arbitramur: prudentissimi videlicet homines, qui ad exstin-
CC
Suendu.n