# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0415
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0415?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 397, page id 1665036141:0415
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=415
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000415.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE LEKMTHIS IN TMEOL. VSUIRPANDIS. 39=
ercendas apcum est: parrim, quia Canane, id est, non modo pie-
tatis doctrinam non corrumpune, palatum ec aures piorum non
OHendune; recepti mentem non deprarane; inticiuNE auE sedu-
eune, ue male incelligat, judicet, relic ex concupilcat: sed con-
era efficiunt, ut conceptus nostri, judicia, rolitiones, desideria, a-
ctionesque omnes rerirati e roluntati dirinae contormes (InE, quem-
admodum Canus cibus dicitur, qui non modo incorrupto palato
lapie, sed e utilis est ad conserrandam rel restituendam eam corpo-
ris _ membrorum ejus consticutionem, quae actionibus Calubriter
obcundis apta est. Ad hos lanos sermones actendens animus sapi-
entis (Doctoris) incelligenter moderatur os suum ex labiis addit disci-
plinam e fiunt sermones ejus ameeni ut favus mellis, res dulois anima e
Sanans ossa. Prorerb. 16: 20, 23. 24.
XXVIT. Hrucfaciune quoque rerba ejusdem Pauli 2. Tim. L: 73.
Locuocom habeto sanorum sermonum; quos à me audivisti cum fide ex
charitate, qua est in Christo Fesu. Nunquid Apottolus aliud rule
aut a L’imotheo suo requirit, quam ut lanos illos sermones, quos
a se in rerum dirinarum explicatione usurpatos audirerat pariter
ac res iplas diligenter e Adeliter mente sua retineat, cosque, quo-
ties de mysteriis Caluris nostrae loquendum est, recordetur ee prO
exemplari ex archetrvo habeat, qui inter loquendum ex docendum
illius animo perpetuo imitandus ob verletur? ApOAo O 1OTVEWOS
exemplar est. Vide F. Tim. T: 26. Sani vero _ Apostolici hi ser-
mones, qui nobis exemplar esse debene, hodic nuspiam Certo ex-
Ranenisi in Scripturis laeris, quas adeo nobis loquendi normani
esle ex hoc Apostoli loco necellario esticitur. Pertinere autem
ad nos quoque, quod Pimorheo hic inculcatur, nemo, opinOr,
Facile intitiabitur.
XXVIII. Paulo COnCInIE PEETS T. Per. 4: TZ. Si quis loquitur, lo-
quatur ut eloquia Dei. TIXC CNI VEFBA NON FAMEUM LIONIACANE COS,
qui loquendi, id est, docendi zaeroua (donum) de Naenoviar
functionem) in Ecclesia Dei acceperune, non debere quaectiones
a verbo Dei alienas, commenta ec Comnia. BUMAMX FATIOHIS, aUE
quicquam, quod cum verbo Dei non consentiat, preterre vel cri-
am verbum Dei in hominis alicujus rel plurium nomine commen-
dare; sed quoque res lacras ita eloqui pro virili debere, uc quiris
audicorum vel ex ipso dictionis genere d forma intellisat serniones
docentis esse sermones Dei non hominum, ee loguemem non elle
Ddc