# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0417 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0417?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 399, page id 1665036141:0417 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=417 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000417.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE TERMTNTS IN THEOL. OSURPANDIS quicquam addidisse vel subtraxisse, in restem injuriol, corumque qui nos audiune, deceptores e seductores deprehendamur, sedu- lo curandum est, uc vel iisdem plane testantis rerbis vel ica sequi- Pollentibus utaIUT, uE Si quis mentem cestaneis norerie, _ nar- rantis rerba audirerie, clare intelligat verba narrantis perspicue idem dicere, quod verba cestantis: _ cum hoc in iis, quae huma- no restimonio nobis innocescune, obserrandum (IC, muleo maois in dirinis carendum erir, ne quis in medium prodear, nisi qui Dei termone instructus, qua protere, tanquam ex ore Dei proterat, oracula. XXXI. Cumprimis vero ealis Aylus, qui Spiritus S. Aylus dici Pollic, eos decer, qui tractant ec scribune Pheologiam, uc loquun- Tux, didacticam. Nam ue indulseamus iis, qui in Elenchrica a- liorum opiniones, errores _ haereles recensent, examinant e con- Lutane, ue quandoque ex ad tempus se acremperent linsux e Aylo eorum, quibulcum illis ros est, quo Faciliuis ab illis AdrerCariis in- cellisantur, e ne rideantur cacum controversix iplosque Adrer- larios non intelligere; tamen quando ex verbo Dei ipli docemus. quid in eo nobis ad credendum e Faciendum rereletur _C provo- natur, omnino consulcum est e vtile, Ei quicquam, ue Lingua e Aylo in domo, Schola ex disciplina Patris ex Doctoris noltri fa- miliari ex ab eo laneciticato loquamur ec hac rarione demonltremus noS cile bonos ministros Fesu Christi errecDouerS ToIS NoyoS rus Wi Seco5 n ris nanis sidarraexias, innutritos in sermonibus fidei ex praecta- ra doctrina. L. Tim. 4: 6. XXXII. Ouaeres randem, an igitur mulla ratione liceat in don cendo uri verbis aliis, quam quae in Scripeuris carumque accura- eis versionibus exstanE: vel an exterminemus ex Theologia nostra omnes terminos, qui in lacris literis corumque rersionibus non OCCUIEYHEE Relpondeo, nos quidem hoc nullo modoincendere, nec ea, quae hactenus docuimus, in hunc sensum rapi debere. Licee Ommino per nos, quae in Scripcuris earum que bonis rerlionibus percipimus, verbis aliis e direrlis in nostra lingua exprimere, at- que explicare. Imo sicut Logicarum ec aliarum arcium ulum a meditatione e applicatione Scripturarum non arcemus, ita noc earum terminos ab carum explicatione ommino excludimus. XXXTII. Nam Licut licet cogitationes Dei nostris cogirationibus ec verborum ejus sensum immediarum, qui cum cogicationibus