# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0421 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0421?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 403, page id 1665036141:0421 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=421 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000421.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE TERMTHIS TN THEOL. VVSDRPANOIS. melius proterre posse ac ipse Deus in Scripturis eas proculie, nul la sibula Doctorum linguas coerceri atque compesci poste. Oui- ris novas nobis excogitabie formulas, ealque tanquam optimas de omnibus imitandas obtruder. Beza in nuper laudata disrectione de dono linguarum de sermone Apostolico cap. X. Act. APost. Neque vero mihi quisquam hic objiciat de verbis hie quari, non de rebus ipsis. Id eso verd ut concedam, eamen haec quaestio multo majoris est mo- memi, quam prae se ferat. Fequis enim non videat, si semel sit consti- curum ita balburisse Apostolos, ut qua scripserunt melius dici potuerint, quae fenesera omnium audacia ex libidini aperiature ZL. Vnde hoc Ouincum, quod obserrandum est, nalcitur, nempe, quod, quanquam humani illi loquendi modi fuerint opti- mi dc commodistimi, nunquam tamen habendi vel obtrudendi sine PEO nOrMa. Nam ut boni sine, authoritate tamen dirina carent, ideoque, si in dubium rocentur, rocabulis Dei Cx SCripEUTa CONFr- mari debent. Oui rero id, quod loquuntur vel sermonem luum aliis pro norma obtrudune, illi hoc iplo produne se esse progeniem Babrlonis authorirarem humanam e nomen aliud praeter nomen Dei in Ecclesia constiruentis: quod consilium Deus linguarum contusione incerrupie. Illorum dictum ex decretum est, Pro lin- sua nostra dominarum constiruamus, labia nostra nobiscum sunt, quis no- bis dominus ? PCalm. 22. ZC. 5. e ponunt os suum in calo, ut lingua ipsorum pervadat terram. PCalm. 73. XP. 9. Volune, uc dicta sua ha- beane rim legis in tora Pcclesia: led iis erenie, quod imprecatue fidelium mulcirudo. Destrue, o Domine, divide linzuam ipso- rum. Ouia vidi vim injustam ex contentionem in urbe. P(al. 55. Xl. 10. XLI. Praetereo, quod, quemadmodum Theologum non decet uti Cermone Cuo ad pompam, ica nec illi bene conveniat affectare rocabula recens à se conticta ex in ea lingua, qua loguieur, pla ne barbara, ubi in eadem occurrune roces genuinae idem plane si- Sniticantes: qua in re quid quantumque peccarint Scholastici, quae verborum monstra e portenta Caepe nihil rerum signiticantia, imo factuosa vanitaris verba 2. PCC. 2: 18. Praeter omnem necestieatem nobis procuderine, quomodo per barbariem luam de per illas ro- cabulorum Cordes non tantum Philolophix, sed et Theologix ta- ciem conspurcarine. e fere omnes liberalis ingenii homines ab il- larum aspectu deterruerine, docent nos, qui pristinum veriulque ECC hicorem 403