# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0450
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0450?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 432, page id 1665036141:0450
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=450
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000450.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

43.2
CD AD BER QTY D F∞P.
II.
XIV. FIinc peres norum adrersus oralem corporis Christi man-
ducationem arsumentum. Nempe quod ore comedi porest, illud
non nuexic nisi ore altumtum. Aequi corpus Christi ore comede
Porest: quae adrerlae partis est opinio. Ergo corpus Christi nOn nu
Erienisi ore allumtum. Conclusionem ipfinesanE, Siguidem corpus
Christi Spiricualicer manducatum nutrire animam non eune inticiaso
Majorem nesare non postunt. Superest ut negene minorem adeo-
que luam delerant hypothesin.
XV. Repero quaestionem, ubi maneat corpus Christi quod ore
acceptum non eransmietitur per gulam. Redigiturne in nihilum,
an alio ExaNSFCNtUE, non in, sed extra corpus hominis, qui eo re
sCIFuE E Forre in exlum redit. AC neque ibi esse desit ex mente
IllOrUm qui RONVTOTiar AREHUME. Nostros animos ob inextricabiles
ejusmodi difficultates ab assensu conibemus.
XVI. Ad objectionem ch. TO. R esp. 3. Cum ea gux rere adt mat-
ducationem perrinene e illius propria sune, hi Pheolori in det-
nitione omisisene, nec tamen nihil dicerent, aliena aue Paltem minis
Propria, nec perpetua, de nutritione adiecerune. Cerruin quippe
est, posse quid vere ac proprie comedi, quod FaMeN non Hutrie
neque ad nutriendum accipieur. Cujulmodi sune renena et quae-
cunque ad corpus sanandum, pursandum, adstringendum edum-
FuE vel BibuMtur. Nam edere e bibere hoc praeter alia, qua di-
ximus, commune habent, quod non perpetuo e necellario ad
mutritionem, tanquam ad FNCM RCFCTUNEE. Ouod tamen oralis
manducationis, quam impugnamus, detinitio pro certo ponit, me-
dicamenta, quae proprie etiam eduneur vel bibuntur, cum alimentis
Contundens.
XVII. In S. Caena panis proprie editur, vinum proprie bibiturs
nec tamen ad nutriendum aCTImUnEuT. Onamris enim rim nu-
eriendi ommino habeane candemque ut plurimum exlerane hne quo
analogia sacramentalis sibi minime constarer; Anis tamen ille in la-
cramentali Bymbolorum illorum ulu non intenditur. DOminS e
nim noster discipulis suis poculum extribuit postquam cum ipsis cae-
naBet L. COr. TT: 25. Fe Paulus ibidem rerl. 34. juber eum qui esu
rit, domi edere. Ex quemadmodum in mundanis conririis Expius
uibi cibo ex potu lacurari sumus in abseneis memoriam aliquid edi-
mus rel bibimus: ita Chrictus ad sui commemorationem justie paneM
edere ac rinum bibere, postquam cana Bet. LVC. 22: 29. 19.
XVIII. Ad