# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0451
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0451?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 433, page id 1665036141:0451
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=451
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000451.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE AA AABDCATTOHEORALI.
XVIII. Adde quod, si omne quod rere ec proprie comeditur.
ad nuriendum duncaxat alsumitur, tum in detinitione non gene-
rale istud rocabulum quicquid, sed speciale nomen cibus fuie expri-
mendum, rel potius duo ilta, cibus ee potus.
XIX. Prxtorea verba illa definitionis, ad nueriendam alteram ho-
minis parcem, denorane vel intentionem ac destinationem edentis,
quae in animo ipsius inest rel inesse debet quoties comedic; vel
desisnane ipsius cibi, qui edicur, ulum e naturalem quandam ad
ejulmodi effectum relationem. Adeo ut nutritio sit Ainisedentis leu
operantis opus, nur operis operati sinis, quemadmodum barbari
LOguUnEME.
XX. Prius dici neguie, primo quia edens vel bibens alium (a
De, a nucricione diltinctum prorsus, finem incendie acque inten-
dere debet, ex. er. ventris laxationem vel adstrictionem, corpo-
ris lanationem. Deinde, quoniam indigne manducantes, infide-
les, typocrica Lucheranis rere manducare putantur corpus Chri-
ti, qui tamen animae nutririonem non incendunt, sed alios sibi A-
DeS PFOPONUNE. Tum ipsi quoque nos Retormati DD. Rincelen-
Sibus corpus Chricti rerera manducare judicamu, qui TAEM PEF
tale medium ad talem finem non posse dereniri demonstramus,
inculcantes illud Christi dictum Joh. 6: 63. caro non prodest quic-
quam, incellise, in orali manducatione, de qua ibi agitur.
XXI. Neque posterius altirmari queat. Nam generatim in chesi
E loguamur, alium Eaepe ulum, nempe à nutritione dirersum, in
corpore nostro habet id quod editur. Deinde speciatim quantum
ad hypochesin praelentem acrinet, si corpus Domini oralicer man-
ducatum lua nacura aleret animam, etiam indigne manducantium
animae nutrirentur: quod lonse abest a rero.
XXII. Genel. 3: 6. Fra legitur comedisse ad habendum intelli-
Sentiam, id est, ad nutriendum animam. Dui primus fons est
errorum ex malorum, quxe in orbemterrarum sunt inrecta. Ouam-
obrem suspecta ralde nobis esse debet ejusmodi oralis manducatio,
quae ad nutriendum animam retertur.
XXIII. Postremo randem, qui edie corpus Domini in S. Cae-
na, illiUS aNIMA AVEFIEUE: AUIE SI NON HUETIEUE, nOn edit COrpUIS
domini: quin in detinitione nihil remanet, Propter quod COrpuS
Domini comedere dici poltic. Priora namque rerba sensum plane
EaLCla LhdC Ctabo