# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0455
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0455?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 437, page id 1665036141:0455
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=455
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000455.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE MIANDDCATIOREORAEI
4.37
ne; quam Rincelenses e Marpurgenles Theolosi in Belatione
Colloquii sic describunt: actum vera fidei, prout fercur in Christum
crucifixum seu in venerabile ejus corpus pro nobis in mortem traditum es
eum apprehendit sibique cum omnibus ipsius meritis applicat.
XVII. Istam isitur appendicem de nutrienda anima a ConCeptI
Manducationis oralis relecandam esse liguer I. ex eo quod tinis
ponit mediis modum ac mensuram. Iruic autem tini, nucritioni
animae, alsumtio corporis in os minime congruit, uri jam in ante-
cedentibus docuimus docebimusque in sequentibus.
AVIII. Deinde, cum actio quaeris denominetur a tine are à
termino ad quem cendie, spiricualis urique, non oralis, mandu-
catio appellanda eric, qua ad nucriendum spiricum seu animum re-
tertur, uti calefactio appellatur mutatio quae tendir ad calorem,
exlccatio quae ad siccitatem.
XIX. Adhaec 3. fide purificanur corda ACtOT. 15: 9. Proinde
Spiricualis manducario, quia sic pex sidem, animos noltros pursae
e mundat. Fc omnino quicquid nuerit animam, cundem effe-
ctum habet. Sed quod ore altumitur non puriticat animam. Ouoc
apsum ex concrario demonstracur. Quoniam non polluit hominem
quod per os ingreditur MaLE. FZ: FF: ubi animae pollucionem intellioi
Patet ex rerl. 19. ex corde exrediuntur cositationes improba _C. eC20.
Hac sunt quae polluunt hominem.
XX. Praterea 4. quandoquidem bestix xeque vere ac proprie
comedune ac homines, manducatio sic describenda ridebatur, ue
uniroce bestiis quoque conrenirer. Aequi bestixe non habent ani-
nam rationalem, qualis in illa definitione incelligitur, cum anima
ibi oxponatur corpori hominis; vetbis, alteram hominis parcem exc.
ZXI. Tum 5. Formalis conceptus Manducationis oralis deber
abstrahi ab illis exemplis, quae inter Theolozos dilsidentes (uNE
concessa, non ab illo quod in hac disputatione es Controver(um.
Similis alioquin haec deseripcio ridebitur pecirioniejus quod in prin-
cipio quaesicum fuie.
XXII. Tandem 6. Si non coincidererhxc animae nutritio, quam
Pheologi Rincelenses orali manducationi acceptum referune, cum
illa quae continsie in manducatione spiricuali (quae spiricualis man-
ducatio, secundum illos Theolosos, cum orali concurrit quories
digne mapducatur) cunc eadem communicantis seu imanducamis aL
cuma simul e lemet bis mucrireturo id eHl yibis, eadem xoyporei
d