# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0458 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0458?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 440, page id 1665036141:0458 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=458 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000458.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 4.40 C E AD BBR OTT DESF. praelertim ubi definitum proprie _ rere accipitur. VI. Tlanc perspicuitatis legem infrinsie concepeus ille Mandu- cationis oralis mulris modis. Ex primo quidem originalem signi- ficationem rocibus autere, quando manducare, quod est (aepius mandere, interpretatur per, non mandere; ac dencibus praecieum Ponit edere posse, cibum dente non premendo. VII. Deinde signiticatio rocum ulualisprorlus crercitur: quando edere _ bibere contunduntur, ex porro haec duo simul consistere pol- se judicantur, ore apsumere, et tamen ore non tangere. Lquidem Corpus à corpore capi rel accipi non porest, nisi accipiens e acce- Drum sese Contingant. VIIT. Tum nutriendi rerbum in definitione homonrmum est, uti rerbum ridere, si de mente e corpore simul accipiatur, no- men pabulum, si animo xque ac corpori rribuatur, rerbum cape- re, si mentis ex manus esse dieaeur. Oui aurem heri potest utre- ete se habeat definicio, in qua definitum proprie e rere _ corpo- raliter tantum incellisieur, nempe manducare seu edere oraliter, aeque interim ipsa ludic in rocabulo, quod parrim proprie partim eropice sumitur. Ouod si illa communieas rocabuli, nutrire, non tollit propriecarem conceptus formalis in definitione, cur tolletpro- priecarem in definito ederes Eccur significatio propria verbi nutrire laxior erie signiticatione propria rerbi edere? Lquidem si hoc illi concruere relis, non oralem duntaxat, verum etiam spiritualem, quae animo AE, manducationem denocabie. IX. Paricer phralis illa, accipere ore, intuicu panis signitiCaECON- eactum, deglucitionem ec. ubi manet signiticandi ris genuina; incuitu rero corporis Christi signitieat non contactum exc. quae est homonsmiamanifecta. Nomen ipsum Oris capitur hicpareim pro- prie, quatenus panem dicitur edere, parcim aequiroce, quatenus corpus Chricti dicitur manducare. Nam organum, siquidem of ficio suo naturali fungi nequie, sucoriuas taneum pes, manus vel Os muncupatuE, uE supra Fuse ostendimus. X. Acque hic locus ridetur esse opportunus monendi lectorem, ut animadrertar, quo pacto recentiores Theologi Lucherani, ve illorum verborum, HIOC est COrpUS MeUM, PFOPEICEAEEM EUICANEUE, roc alia rocabula omni rera ex propria Ggniticandi rirture prirent. Duod minus orthodoxae opinionis cridens argumentum est. XI. Nos illis lubenter mericoque concedimushanc regulam IIex- eneU.