# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0461
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0461?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 443, page id 1665036141:0461
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=461
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000461.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DB NIANDDCATTONE ORAET.
reale ec proprium, vetum esse intentionale ex vicarium denorans
aeque hoc est esse sieni, quo pertinet ec esse objectirum seu cre
cosnirum, quod rocant. In Meraphylieis consideratur omne et
se, considerantur rarii essendi modi ec gradus: erso e esse in-
centionale. Inde CI. Scheiblerus Mecaph. lib. T. cap. 24. punct. X.
5. 4. his verbis contirmat, quod Mecaphysicus debear agere de si-
enis, quia illius officium est persequi varios sradus es denominationes
Fncium.
XXV. Oui mordicus tueri velit, verbum PSr quoties per si
rnificat aue simile verbum exponitur, improprie capi, ejus cAt 1.
demonstrare, quod omne rocabutum unam duntarac admitrae si
pnificationem propriam, ec praeserrim, quod illa cranscendentalia,
hec est, generalillima ex communissima non nisi unam simplicem
ec propriam notandi rim ab initio acceperint.
XXVI. Ejus quoque 2. erit ostendere, quod aliena, impro-
pria ec minus simplex sic illa signiticatio, qua nobis ab inounte a-
eare Tamiliaris esse incipic quando linguas addiscimus ee interrogati
ex, Er. quid est Deus, respondemus, GorF1 quid est vix, mann
ec. Quando item isnotius rocabulum alio nociore explicantes di-
cimus, id est, hoc est, Dugarns idem Craecis est quod Larinis Ailias
Crermanis Dochter.
XXVII. Verbum Fsx simplex est aftirmandi nota Atgni relar
eio signi ad signacum est aftirmationis relacio, qua unum sumitur
pro alio, rice ac loco ejus ulurpatur, ec eundem utum praestans.
Duaestio, Juid est, in Logicis ec rei essentiam ec nominis signifi-
cationem poseit explicari. Ec nunquid verbum, eAt, Patisproprie aC-
cipitur, quoties quid altirmatur esse in mente, es ist mir in sinns
in den gedaneten, estinintellectu?Fequid esse signi aliud est quam
tignificare? Ec esse hoc, xque ac esse modi vel gradus alterius act
illam retertur scientiam, quae ens contemplatur quatenus ens est.
XXVIII. Ouibus omnibus probe expensis non videtur opus et-
se vel tropum quaerere in illis verbis, Hoc est corpus meum, vel cer-
tam illi eropo in Phecoricis classem altignaro. Verba SCrIPTUEX
semper illud significant quod significare posunt. AEquI In DEOPOSIta
sencentia nihil aliud designare possune, quam esse intentionale, Vi-
carium, morale: quod est esse more ec modo Signi. Fic hujulmo
di signitieationem rerbi F. SF salrem Meraphysice propriam else
docuimus.