# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0464
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0464?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 446, page id 1665036141:0464
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=464
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000464.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A.46
b HOBBRbIF DISP. V.
IX. Verum enturet que nullus alius proprie dicta manducatio-
nis modus sir, quam ille, quo id, quod est esui, ori ingestum dentibus
conteritur, deglarirur, in vemriculum deferrur, id non cimidé per rer-
bum videtur cum hisce Theologis aftirmanus, sed majori cum asle-
veracione, propter superius disputara, dicimus.
X. Ec Pro iplorum exiphonemate: Si sic quidem vera ac realis e
proprie dicta manducario cortioris Christi in Fucharistia exponatur: non est,
cur masis ab illa Dnn. Reformati, qu’am al eterna generatione filii Dei
abhorreant; nos illa pocius rerba usurpamus: Siira intricetur, in-
volratur, extenvecur, enerretur ee revera sepeliatur toca illa O-
ralis manducatio, nulla amplius Retormaris oralis manducatio ap-
probanda manet.
XI. EF quaenam tandem est illa Manducatio, quae cum ponatur
esse oris, esse hominis. Exepe etiam impii, actus, detendi tamen
vel exculari non porest, nisi demea rocabulis omnium ore tricis
Tenificatione certa, confugiatur ad Dei omniporentiam, ad super-
nacuralem modum, ad Similicudinem cum generarione dirina ec
55. Frinitaro? Ouid est ad incitas redactum ese, nis hoc SIEE
XII. Equidem rocibus in definitione Generationis collocatis re-
ra sioniticandi ris non adimitur, cum divinae Crenerarioni appli-
cantur. Vocabula enim haec, vivere, generare, suhstantiam elle de
Deo rectissime ex propriissime altirmari, alibi docuimus.
ZIII. AE cum paulo ante mentionem fecerimus differentiarum,
quibus DD. Rinchelenses conceptum Manducationis generalem ad
species rectringunt, quas pecune a differentia cibi qui manducatur,
opponendo panem, tanquam cibum corporalem, corpori Chricti,
tanquam cibo spirituali, guaerere. hic luber, quo sensu corpus Chri-
Si in Coena Dominica spiritualis cibus dici vel incelligi polsE.
XIV. An ideo spiricualis cibi nomen imponitur corpori Christis
quod ratione essentia ec naturae suae materialem ex corporeum non
AIE? Ira quidem sibi constabie oppolicio inter panem corporeum ee
hunc cibum incorporeum. AC L. non dabitur se oralis mandu-
catio corporis Christi, siquidem id quod spiricuale D incorporeu
elt ore, id est parre corporis, edi acque altumi non porest. 2.
aperta concradictio est ec nacurarum omnimoca invertio, corpus
esse spiricum, hoc est, substanciam longam, lacam de profundam
esse nacuram incelligencem, rolenrem, cositantem. Quo potito
corpus Christi erir anima Christi.
E