# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0479
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0479?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 461, page id 1665036141:0479
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=479
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000479.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DDNIDEETDR ES. DDTUS CORPORTS.
cum intellectus unicum est, nempe rerum; roluntatis unicum,
Bonum; sultus Capor ecc. quod efficiens caula, licet externa sIC,
cujusque rei toralis ex proxima tantum una; effectus item adae qua-
tus ec immediatus unius rei eodem tempore duncaxacunus. Caula
detur, cur locum unius rei proximum ex adaequatum excipere de
Deamus; aue quomodo sine manifecta in terminis concradictione
excipere eum possimus; cur denique ex allatis modo exemplis a-
diisque, quorum similis est ratio, non poltimus generalem istam
conclusionem interre: quodcunque auriburum, adjunctum; accidens
adequatum ex totale simulque proximum unius alicujus rei est, illud non
potest in eodem genere attributorum eodem tempore esse nisi unum. Ratio
hujus conclusionis e nacura proximi adaequantis ec adaequati ingenio
Metaphysico per le innoceseit. Aeque ita corruit, quod obten-
dune, relationes e quaelibet alia externa atque accidencalia in re
mulciplicari posse, non mulciplicata ejus essentia; cum de proxi-
mis ec adaequaris idipsum Falsum esse inde conster. Adhaec, nOn
omnia corpori in mundo existenti ratione loci, quem occupat, ac-
cidentalia esse, sed quaedam etiam essentialia, abunde in superiori-
buis demonstrarimus; nec, si essent accidentalia omnia, ideo mul-
tiplicari possent eo modo, quo id ponitur ab adverlariis.
V. Accidentale ex externum homini est, cirem esse alicujus ci-
vicaris, ad quam refertur. Ec tamen Politici docent, non posse
quem esse cirem duarum ciritatum ex aequo, cum is, qui totus ob
digatur uni reipublicae, nequeac icidem alteri obligari. Pestamen-
tum utique accidentale e externum quid est hominis respectu: in-
terim JCti docent, plura cestamenta unius hominis esse non posse,
quod reltamentum sic dispositio de universis, seu, quod unum quod-
que teltamentum unirerlam succeltionem contineat. Oua quidem
de cire ac restamento rationes, ab adaeguatione delumcae, aftines
sunt nostrae de loco adequato. Tempus cum loco conferunt ipsi il-
li, quibus cum res nobis est. Ouod E ergo tempus adaequans x
earem certi alicujus hominis triginta sic annorum, an potest ilte
tiomo tris inta illos annos aliquories habere? Si bis eos habent, eri-
vinta anni utique non ade quant xtarem ejus, neque triginta, (cd
lexasinca annorum homo tum dicitur.
VI. Sed cum argumenta nostra superiora non nisi à loco proximo
ac totali prOcedtanE, quaraL FOrFAISIS aliquis, cur in hac cOntrOVer
tia locum remotum ex partialem non aeque relpicere postimus, aue
Mmm 3
46L
C