# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0488
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0488?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 470, page id 1665036141:0488
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=488
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000488.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

4)
C L A U BE R CTF D FSP. II.
canea. Si summa porestas eodem tempore sit penes plures, id ad
rerlatur monarchixe, non, si Regidetuncto alius succedat. Ales
ita nemo negat corpus unum propressu temporis posse in pluribus
locis esse, ac negamus, quod simul ex semel. 3. Temporis mul-
cirudo, prout aliquis crescir aetate, essentiam non mulciplicat. Ni-
mirum ersi Conex Eli plures annos habeat quam intans habuie, non
camen alius homo est. Similiter locus absque locati mulciplicatio-
ne rel dirisione augerur atque ulcerius extenditur, crescente cor-
pore ee ampliorem acquirente magnitudinem. Ouemadmodum e
nim succectionis quancitas in una eadlemque re augetur continuo tem-
poris tractu: ita in eadem augetur quantitas extensionis continuata
loci dilatatione. Ac scorpuS Chrilti in caelo pariter ac terra col-
locetur, à loco ad locum non erie ejulmodi continuatio; cum e
videns sic aliorum corporum incerpolitio, quaelocorum distantiams
incerruptionem, sepatationem, ac proindelocati mulciplicationem
efficie, uti supra est ostensum. 4. Tempus internum, id est, du-
racio, aeque ossentiale eAt rei duranti ac locus internus seu spatium
rei locatae ex extensae. Sed hoc ad quaestionem proposiram nihil
actinet, quia non nisi de loco externo hactenus dispucarimus. L0-
Cus autem externus, qui dicitur superticies corporis ambientis, ma-
sis ac proprius alticir rem in mundo existentem, quam tempus
externum, quod in comparatione ex commensuratione duracionis
alicujus corporis cum duratione motuum solis de lunae similiumré
corporum consictit. Hloc namque tempus elt merum ens rationis
seu modus cogitandi, sine quo res esse d persererare porest: at lo-
cus externus est reale quid, cum nemine etiam cogitante necellum
Sic, corpus in mundo existens ab alio vel aliis corporibus ambiri ac
circum seribi, ut disp. T. Th. 2. vidimus.
eC
XI. Adrerlus id quod modo diximus, ab eo, quod progresu tem
poris est aut fit, male duci argumentum ad illud, quod simul ex eodem tem-
pore existit, videtur hoc adterri Pose: E naturaliter idem corpus
Donitur successive diversis in locis, tum supernaturalirer idem simul
divertis in locis poni porerit. Potest enim ex soler omnipotentia di-
vina id simul ec in momento sictere, quod nacura paularim ec in
tempore absolvit. Exemplum habemus in rerum creationo, item in
mucatione aquae in rinum, quae Carae in Calilaea contigit. R esp. NOM
sequicur, (i corpus progressu remporis porest in extremo unoe alte
roinreniri, poltqua cerigic ac percransirie medium; ergo eriâ simul ee
et se