# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0497 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0497?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 479, page id 1665036141:0497 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=497 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000497.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE NAPDR A LIBER TATIS. in statu contrario. Ouamris enim res quaelibet creata ex ente e nos ente quali componatur, dc perfectionibus, quas à Deo accepie. multos defectus, quatenus ex nihilo est, junctos habeat, natuK tamen ejus à Deo producta non ex defectibus, led ex perfectioni- BuS ejuS aestimatur. Pta FTomo deseribi lolet animal rationale, li- cet Rulci, deliri atque amentes plurimi inreniantur, ee nemo omni- bus horis Capiae. Defectum non pertinere ad naturae veritatem ex- emplo Chrilti discimus, qui verus homo fuie, licet peceator non exsticerit. Libertas igitur roluntatis humana, cum rera ejus el sentia enueleanda renie, describenda est prout nata primum vel regenita vel beata est, non prout corrupta, vitiata, adulterata in- renitur. Sicut albor spectatur in nire, quae necdum luto permisceri aue fyndi e liquescere incepie, hoc cA, quae a natura Cua nondum deftexit. Idemque color consideratur in lana quidem, uc subjecto excellenter tali, sed in lana necdum maculata rel conspurcata. Fe quoniam facultas omnis proprer actum est, haur secus ac instrumen- cum operationis gratiâ exictit, quid proprié sc libera voluntas, ejus exercitium, non cessatio ec intermistio nos rectissime docere POTtunE. Neque enim virtutiseantum moralislaus, verum etiam na- curalis facultatis bonitas omnis in actione consistit. Et bene Jacobus ApOColuS Cap. 2: T7. fidem, si opera non habeat, mortuam esse pronunciat. VI. POSZTZO V. Cumque facultas omnis homini vel animo hominis data circa objectum quoddam agendo occupetur, natura e vireus ejus tune maxime elucet, cum circa proprium e praecipuum suum objectum, à quo jucundissime afficitur, efficacissime versatur. Frinc de- cantatum illud axioma, Potentiae distinguuneur per actus ex objecta, ad distinctam cujusque Facultaris nociriam, qua esentiali detinitione continetur, actuum simul ex objectorum considerationem requirit. Equidem Facultates ec objecta natura duce per comparationem mu- euam Facillime incelliguntur, reluri, cum dicis, Vilum esse, quo lumen, Andicum esse, quo lonum percipimus, e rice rerla, Lu- men esse quod riu, Torum; quod auditu cognoscitur; Intelle- etum esse qui apprehendiererum, voluntatem qua prolequitur bo- num; ac ricistim, Verum esse quod conveniccum inrellectu, B0- mum esse quod consruit roluntari. Sed objectum Facultatis cujul- que poristimum, quo maxime capitur e perticitur; in ejus de finitione praecipue respiciendum esse meriro positio nostra Quinca jubet. Sic namque ris ec natura Vilus ex. sF. Optime per- spicicur