# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0501
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0501?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 473, page id 1665036141:0501
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=501
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000501.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE NA TDR A LTBPR TA FTS.
dac, ut semper animus quid optimum factu sic perrideat
Deus creatae menti hanc regulam, rem nullam esse appecendam
cujus bonitas non ante perspecta sic, trmiter adeo imprimat, in
millo roluntatis actu illius ue oblirisci postiE.
V. Alcerum acerri nostri syllogiltici, quo triram de Libertate
sententiam, veluri torlapidum emmulo, obruimus, membrum est.
quod adiaphoria prius descripta etiam ab illis subjectis, qua voluntatis
libertate excellunt, separari queat. Quod aliquid amplius est praece-
dente, quo indifterenciam simplicirer duntaxat ab animo ec rolun-
cate separabilem docebamus.
VI. Oux res roluncaris libertate praecellunt, praeter Deum ter
Opc. Max. dequo jam diximus, (unt Chrictus homo, primusitem
Adam in ctatu integricaris luae, denique masis etiam, quam pri-
mus homo, Anseli beati ex spiritus hominum in caelo à serricute
peccati omnique dominio alieno, cui contra naturam primiseniam
subjecti in hilce terris fuere, liberati. Oui omnes quomodo li-
berrime Deum colane ex ab (que ulla ad imalum possibili inclinatio-
ne bonum sempiterna animi Facilitate proleguantur, Cim reS SIE
considerarionis magis Theologicae, hac vice explicare superledeo.
VII. Tertium membrum rurlus aliquid superaddit praecedenti-
bus, altirmando, ipso quoque illo tempore, quo maxime se libertas ex-
serit, animi à 2 f0 Poeiar tolli posse. Ouid ajo posse, cum proxtus
cunc tollatur, neque adesse pollic ulla à sgpoeia. Vera nimirum
voluntatis libertas pocissimum se exserit in ipso actu rolendi, actu
inquam secundo, quem rocant. Atqui hoc iplo momento, quo
asit e non cellat, _ quidem hoc asit, non illud, animus neuti
quam indisserens ad agendum E non agendum, ad hoc e illud
asendum existimari potest. Nam quicquid est, quando est, neces-
sum est esse, ue bene inquit Aristoteles.
VIII. In ipso vero liberae roluntatis actu nihil aliud sentimus
quam operandi facilitatem, quae Faciliras quo magis augetur, ed
masis _ agendi libertas crescir fortiusque adiaphoriam omnem re
Pellic. Vrique enitm haec, Ei quidem esset in nobis, sentiretur i-
pla, non ejus contrarium. Unde tale Auic argumentum: Si libe-
ra volumtas cAt Facultas e Facilitas asendi (facultas, quia est vo-
luntas; facilitas, quoniam est libertas; ex ab eodem verbo, facio,
Facultas ex Facilitas derirantur, geia ambo illa ad faciendum com-
Parata TUIHE) cum non est indisterentia; quonam hac non facic ad
a8CH