# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0504
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0504?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 486, page id 1665036141:0504
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=504
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000504.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

4.85
CE AVBERCTF DFSP. II.
XV. Alcerum arsumencum eale est: Si ad essentiam proprie dictae
roluntaris, qua lerper libera est ex cosi non potest, pertinecin-
differentia ad rolendum auc non rolendum, ad rolendum hoc aue
illud, tunc etiam ad essentiam judicii seu judicandi facultatis per-
tinebit indifferentia ad judicandum auc non, itemque ad hoc aut
illud iudicandum. Acqui Fallum est posterius. Ergo _ priuIs.
Major probatur cum ex Aristorele dicente, quod est in appetitu
persecutio ex Fusa, id esse altirmationem ex negarionem in Lacu-
eate cognoscente, tum ex ipsius rei reritate. Nam uri judicium
est latio mentis ad objectum, quatenus uc rerum apprehenditur:
ita voluncatis est lacio ejuldem mentis ad objectum, quatenus b0-
num esse cognolcitur. Adeo ut sub eodem genere roluntatis latius
dicta, sre mOtuS, lationis rel actionis mentis COnreniaNE. Ad-
de quod libertas arbitrii a doctis quibusdam riris ad judicandi Facul-
tatem retertur: haec enim est, qua aliguid arbieraUE. Minor in-
de probatur, quod indifferentia illa in judicandi facultate nihil a-
liud es, quam dubitatio, incertieudo ex Auctuatiomentis, a qui-
bus, ceu rinculis e laqueisquibusdam, se rindicare conatur quan-
eum pocest. A rera aurem libertare animus ratione utens liberare
Sc non desiderat.
XVI. Tertium argumentum illud est: Si ro posse mori aequé
ac posse rirere, e indicterentem esse ad utrumque non pertinet
ad essentiam ec naturam viex, tum etiam malum aeque ac bonum
eligere posse, atque indisferentem esse ad utrumque, ad reram li-
berae roluntatis naturam non pertinebit, utpote qua riex incelle-
etuaelis pars est nobilistima. Malum vero eligere nihil est aliud,
quam spiricualiter mori, quemadmodum Theologis nocum eAt,
neque Jurecontulris plane ignocum, quando ea, quae contra b0-
nos mores Aune, tacere nos posse negant. In quo dicto conti-
netur, in elisendo ex faciendo malo reram animi ritam, quae uti-
que rationalis ex honesta est, minime contictere.
XVII. Sponce sequitur e luperioribus, indifterentiam ad natu-
exe rationalis reriratem ac bonitatem non pertinere, neque proin-
de esse aliquid a Deo effectum ex perfectum, sedignorantiam, du
bitationem ac defectum includere, quae respectu Dei Creatorisni-
hil sune nili negationes, quatenus huc intellisitur non dedisse men-
ti hrumanae scientiam, certicudinem, pertectionem ulteriorem. L
quidem voluneas ad Deum rerbo rerelacum aut opere manitesta-
tum