# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0505
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0505?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 487, page id 1665036141:0505
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=505
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000505.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE. LLLONMMLOMLaIIO.
Edeis eadem lede OreEHs
cum amandum aut non amandum indisterenter se habens (hoc e
nim idem est, quod indiferentem esse ad bonum ex malum) aut
tistimum est imperfectionis e ipotencixe argumentum. Nec Aie-
ri porest (nam ex eo dicla collineant omnia) ue mentis acta pooia
talis cum claris ac distiecs incellectus humani perceprionibus sire
non magis ad amorem quam ad odium Dei propendens, opus Dei
esse non porelt. Animus neque creatus et neque creari po-
tiE, ut eset arou. Posse à rege luo, à lege lua descilcere, cer-
OM A N N IS C L AVBFR CFF
DISDV T A FIO
d  d
AAHNE AC TIOMAD
TELLEOTOSETVOLOL
P. YNF primo PhiloCophixe limine e cognitione mentis nostrx al-
ATursimus in Dei creatoris nocitiam, hac adhibita cancela, ue
quicquid pertectionis in mente nostra inrenimus, id eriam Deo
cribuamus; sed quicquid impertectionis adjunctum deprehendimus,
a Deo remoreamus, propierea quod Deum non poltimus aliter
animo concipere, quam ut Ens summe perfectum.
TI. Tnvenimus autem in eHCe nOTEra intellectum e volumatem,
quas simpliciter consideratas non dubitamus esse perfectiones, i
deoque eas eriam Deo adleribimus: Sed experimur insuper imper-
Fectiones non paucas incellectui ex voluntati nostrae, quas Fnti
Perfectistio AEEribUETO NON PONIMUS.
TII. Onamris autem ex illa imperfectionum nostrarum cum Dei
pertectionibus collatarum consideratione multiplex inter Mentem
humanam ac dirinam distinctio eluceat, nos tamen hisce chesibus
illud solum ostendemus, Deum, non ut nos, per operationes quodam-
modo distinctas; sed per unicam, semperque eandem, e simplicissimam
actionem omnia simul intellisere, velle  operari. Omnia inquam, Boc
dI