# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0506
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0506?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 488, page id 1665036141:0506
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=506
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000506.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A.88
C L A V BER CTT D. ISP.
est, res omnes: neque enim vule maliriam peccari, quia non est res.
IV. Ajo Deum incelligere, velle e operari omnia per unican
actionem. Nam L. noltrae mentis operationes rulgo tres recen
sentur: simplicium apprehensio, compositio vel dirisio, discur-
suS. Discurlus in Deo non est, quoniam à noco ad iznotum nON
Procedie is, cui omnia lunt notissima. Aftirmatio ex negatio in Nen-
re dirina a smplice rerum incuiru non differune, cum imperte-
ctionis humanae proprium sic, res aliquas primo apprehendere, ac
deinde apprehensas aftirmando componere auc nesando diridere.
2. nostra intellectio e rolicio non est unica, led mulciplex, et
multis modis interrupta, intercila, terminata, redinterrata. Se
De quidem unum idemque incelligimus ac volumus hodie, quod
heri, quod eras; attamen non per unicum actum permanencem,
sed per reiteratum ac post aliarum cogitationum interrentum ex in-
cerrallo quodam repetitum, aeque ita mulciplicatum: guae cun
imperfectio in nobis sic, e aliquando quidem ralde magna C
sensibilis, nempe cum rix polsumus ruminando eandem in animo
nostro cogitationem resuscitare, apparet, Deo simile quid non et-
Se cribuendum. 3. Nobis alia cognitio Mecaphylica, alia Mache-
matica, alia puridica ec. sic enim diridere dilciplinas noltra nos
cogie imbecillitas. Verum perfectissima Menris ea est rario, ut
rerum omnium nocitiam unico actu complectatur.
V. Dico insuper, Deum intelligere ee relle omnia per actun
semper eundem. Nam I. Mens noltra nunc hoc, nunc illud intel
lisic e rule, dirina aurem constanter unum idemque semper, quia
semper summe perfecta, id est, dirina existie. Pamet h vero Nens
quoque nostra quandoque circa unum idemque aliquandiu rexletur
in eadem cogitatione persistendo, vel ad eandem redeundo, ta-
men 2. noltra impertectio est, quod rem eandem jam obscure, po-
Rea clare, alio tempore iterum obscure intelligamus; quod eam
modo efficacirer ex ferride, modo segnicer ex Frigide relimus, pro
mostri ingenii inconstantia. Aliam autem dirini intellectus ex ro-
luneatis rationem esse pater ex Dei imnurabilicate. Immutabile vo
catur, quod semper maner idem quod est, h. c. quo I nec majus
nec minus nec melius nec pejus tic. Deum vero esse imnutabilem
vel sola ejus idea docet, qua nobis ur Optimus MaximuIs h. c. (um-
me perfectus repraelentatur.
VI. ACirmo preteren; Deum intelligere, relle et operari peF
simplicissi-