# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0507 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0507?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 489, page id 1665036141:0507 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=507 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000507.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DF N A YUR A LIBERT A FTS. simplicissimam actionem. Nos componimus genus de differenciam ux rem aliquam clare incellicamus dehiniendo. Nos diridendo re rum attributa paulatim ex laboriosa inrestigatione deregimus, ac eandem plura in unam quasi summam colligimus. Deus cuncta re- rum attribura omne (que earum similitudines ac dissimilieudines u- Ha Opera, imo sine ulla opera comprehendit. Nos ex duobuscer- minis sigillatim prius apprehensis axiomas ex tribus terminis ac ribus propolitionibus Syllogismum componimus, labore, inductria rempore indigentes. Ouomodo ilta omnia unic a cademque ex sim- plictimâ Dei actione concineantur, difficile nobis est intellectu, quia ex iis quae in nobis quocidie mulciplici cum defectu huneper- peram dirina metimur. Ac qudd res ica se habeat in Deo, Catis demonstratur ex illo, quem de ente omnibus modis perfecto habe- US, CONCePEI. Etuc namque omnes de Deo probariones candem TecUCUNEUE. VII. Denique aftrmamus, Deum omnia simul incellivere, velle ec operari, cum nostra sic imbecillitas, quod modo unum, pau- 10 post aliud incellisamus _x relimus, quod mens nostra Farocir- ca pauca simul, xarissime circa multa, nunquam rero circa omnia verletur. Max. Prrius, cum similihancrem illustrasset, aliud ad ferens priori clarius, sermone primo sic ait: forre commodius dicemus si divinam Mentem dixerimus, instar solis, uno simul incuitu quodcunque ubique est in terra loci prospicere: Bumanam verd pro more viatorum, non nisi lonsissim a morâ ac diversis temporibus universi partes cognitione percur- rere. Imo rero, dixerim ero, nunquam humana mens universi Partes percurrie; ac forte uc plurimum ne quidem unius rei uni- versa actributa acringit. VIIT. Cum aurem dico, Deum omnia simul intelligere, relle ex operari, ne quis syncategorema illud Omnia; praetex mentemme atr latius quam par est extendat ad ritia _ Scelera, quae OCCUFRUNE in mundo, addo, me denotare istâ roce res omnes, hoc eA, MC omne, quod rerum ac bonum eAt, a Deo derirare. Cumque in Dec- cato duo sint distinonenda, videl. materiale, quod est ipla actio, ee Formale seu maliria actui adtaerens, prius illud, urpore per se bonum quid, aftirmo à Dei voluntate e operatione pendere: po- Sterius aurem, nempe malitiam peccari, neso inde promanare. Di- serre autem ajo, Deum, quippe qui oprimus est, non relle maliti- am, nimirum voluntate operante seu efticienre, de qua loquor. In- 489 ter