# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0520
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0520?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 502, page id 1665036141:0520
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=520
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000520.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

5O2
TI A N D E E D I5P. TI.
quod roctum est in oculis Domini ec cum roluitate ejus congruie,
id elt, Capienciam ex Cancticatem docet ec praescribit.
XII. Ouod autem Adrerlarii in hoc Salomonis dicto per homi-
nem rectum incelligune hominem sine pravitate P. non prarum, culpa
racuum, innocentem, qui non deliquit aut peccarie, ue rectic-
do sic nuda absencia vel caremia labis, non lancticas ex Capienria po-
Licira, pugnac cum nacura e signiticatione hujus rocis hebraee,
quae in seripeuris semper rectitudinem policiram ee Canecitaris vel
intepriraris peaesenciam norat, nuspiam solam obliquitatis caren-
tiam, quam por rocem p I non vero de signilicari rolune riri
PTebraice doccistimi.
ZIMI. Accodic nacuram hominis istam loci hujus _c stacus primi
hominis interpretationem non permittere: muda enim illa CareN-
tia e racuitas culpa, quod forre alibi fusius ostendetur, in crea-
cura intelligente, quae inoralitatis capax subjectum est, purum pu-
cum tigmentum ex aesuraetor aliquid est. Nempe appellare hominem
rectum, qui non sic posieire sanctus sed eantum non prarus, idem
est ac s dicas, lineam esse rectam quidem, id est, nullam habe-
re obliguitatem vel curritarem; sed tamen non directim et aequa
licor intex duos terminos incerjacere, vel non esse ductum brevisti-
mum incer duo extrema: vel abesse tenebras e tamen non acesle
Jucem, hominemnon esse caecum _C tamen non ridero vel non Ma-
bere vilum: Seripturis Pamiliare est, ignorantiam, exrores ee riria
tenobrarum ex conera Capientiam ec Caneticatem Lucis nominibusap-
pellare, unde _ obscurationis, illuminationis, excaecationis, ri
sus ex oculorum ec. appellationes: Ouare ubi est absencia ricii in
subjecto riremis capaci, ibi est praesentia rirturis; ec recté ex illis
Scripturae dictis interri porest Chrictum policire Panctum tuisse,
quibus declaratur, cum peccarum non fecisse e dolum non esse inven-
tum in ore ejus. Fl. 53: 9. T. Pec. 2: 22. T. F0M. 3: 5.
XIV. Unde Facile intelligitur, si homo a Deo rectus, id est,
ex mente Adrersarii, non pravus est creatus, eundem necellario el-
se creatum posirire sanctum; adled ue licer ro JV sapieneiam ec Tan-
Cicatem non diceret ex ri rocis, tamen cas rirtures non postie
non inferre, quacemis praedicacur de cali sbjocto. Ouamobrem
_ 70. Incerpp. illud hic reddune per arhocotor evs, quod de
rivane aligui ab Eo _E nqu, uE coBd Sic quod bene posicum, dispol-
licum ex Racucum eAt: ex sic AC. B: 2T. de Simone dicitur: COr
TuUI