# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0534
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0534?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 516, page id 1665036141:0534
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=534
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000534.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

p1
TI V N D E L D E E P.
V.
quidem Primo Frustra argumentatur F’auctus ille intaustus: vel intet-
liri a nobis per orivinalem justiriam eam hominis conditionem, qua non
potuerit peccare, qualem bonos Dei anselos habere credimus,  sic Con
stare ex lapsu, hominem primum eam non habuisse. X eque enim peccas-
set, inquie, nisi prius peccare potuißet: Vel quod non peccaverit antequais
Deccavii e sic ridiculum illud esse, e quaestionem prorsus ineptam, cuin
nemo nesciat neminem peceare antequam peccet. Nam non in cocollon
camus justiciam originalem primi hominis, quod non potuerit pec
care, per scripturas cdtocti, hominem quidem rectum crearum à
Deo; Sed camen quarere potuisse ratiocinationes multus. Lccl. 7. TTe-
que in eo tantum, quod non peccarit antequam peccavie; id est,
legem de arbore cognieionis boni ee mali violarie, sed quod care-
eticudine e bonicate mentis, id est, Capientiâ ec lanetitare don2-
tus Fuerie, ut licer poruerie peceare, tamen per eam recticudinem,
quam habebat ex condicione (ua, Devin (LIMI CZ EOTO COrdC MOM
Tantum POtueriE COrIOICOrO QE AIAEE, sed e actu connoverie e
amarie: adeoque, ue loguuntur, habitualicer ee actualiter lapiens
_ lanctus Fuerit, ulque dum transgresus est praeceptum de arbore
vetita. Fo, ipso aurem, nostro judicio, Ridiculum e ineprum Ce
Prabet Socins (ne illi verba sua reponaus) dum ridieulum ee
ineptum eNe pUTaE quaerere, an primus homo peccarie antequan
Deccarit, id est, an peccarie ancequam transgreslus est lesem de
arbore scientia boni ec mali: nam hunc esse sensum quaectionis, dum
a nobis movetur, ipse rerbis illis, quae sequenre chesi describemue
difliceri non potuit; inepriorem imo. sultum, si neger eum fuisse
lanecum, qui eum potuerit peceare, non peccaric tamen, led ex-
ea Deum ec proximum lancto se gestic. Vc taceam hic _ in sequen
ribus videri ab. Adrerlario praelupponi, non dari julticiam in ho-
mine (loquor aurem de rirture inhaerente, non de jure ad ricam
aeternam, quod etiam justicia dici Coler) nisi quae consiltat in actio-
nibus, nec esse habicum, ni qui acguisicus sic muleis actibus, nec
denigue cum habitu posse contistere liberi arbierii imbecillitatem.
qua homo dicatur pocuisse labi: quae omnia gracis (UIDPONUNEUT.
TII. Ejusdem commaris lune, qua Socinus addic rerba. At dis
cent peccati nomen in proposita quaestions, non omne peccatum, sed tantums
modo delictum illud ex vetita arbore comedendi significare. e Adamuin
idcirco ante illud delictum justum fuise, quia nullum aliud peccatum an
tea commisiset. Verim ista justicia non orixinalis sed actualis fuisset.
Deinde