# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0565 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0565?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 547, page id 1665036141:0565 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=565 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000565.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE TESTAMBMPIS ATVOEDER TBUS DKF. vacoromque sloriticandum esse, neque haec posse neolisi nisi al eo, qui seipsum vita indignum judicat. Act. 13: 46. Ladem docet peccatorem non frustra credere in Deum redemprorem. Deumnon trustrari eos, qui ipsum serio quaerune, dum le ostendie proxi- tium, nec denegare se peccatori ad le tanquam ad Sufficientem re- demptorem contugienti. Ipla conscientiae sensusmiserix cundem peccatorem instigare debene, uc in se requirat signaculum e cerritu- dinem communionis cum sponlore Deo, uc in eo gloriari postu. ZHII. FTinc, quanquam id, quod polica promistione ablolut â ipla natura hominem Facere jubebac, Deus etiam expresse mandare sem- Per POterAE; non tamen, uc catim post laplum primis hominibus verbum promistionisablolucae de bono nobis à Deo deltinato imper- tiic, (vide JFel. IX.) ita _ de ofticio hominis seu tide promistioni habenda exprectum aliquod mandacum iildem datum else in Scri- prura se obserrasse riri docti ajurie, sed demum post dilurium AbratAIIO. CFCH. 15: T. 6. Cap. 27: 2. Nempe illud ad sidem ex (a- lucem absoluce necellarium erat: hoc vero non item. XIV. Ouando rero Deo, roluncatem suam de julticia ec rita certo semini dandta noriticanti, ex per mancatum resixiscentia, e promiltionem justitiae d vicae credentibus in mediatore exhibendae inritanci, peccator per Aclei quonogiar altipulatur, cunc fcedus gra- ria plene contrabitur absolvitur, secundum chel. VI. XV. Singulare rero hoc est, quod Deus Abrahamo non tan- cum promierie lemen sanctificans e sanctificandum, sed ex daturum ei ex Temini ejus universam terram Canaan in haeredieacem, e tunc fu- curum illi e semini ejus in Deum, ex benedicturum in lemine ejus o- mnibus geneibus ex familiis terrae, vel dacurum ei harediratem mundi. XVI. Nam hac promissione declarata est non modo ea Dei vo- luntas, qua certos haeredes justiria e virae per sidem in Chrictum, cuieoldem redimendos ex salrandos dedie, obtinendae delionaric, qua Testamentum gratiae in senere vel in communi appellari potelt; rerum etiam ca, qua de duplici Iraëlis in hac terra ctatu Catuie, 9u1X Tc- stamenta Tsraelis RO. 9: 4. FPh. 2: T2. duo Testamenta, unum 2c serviturem, alterum ad libertatem generans CF. Il. 4: 24. 25. T6. Unum prius, alterum secundum, Flcbr. 8: 7. 8. Cap. 9: 25. UnUM vetuS, alEerU novum 2. COF. 3: 24. Macth. 26: 28. dicier. XVTI. Oninco seculo post in Decalozo l’estamentum gratixe repe- ritum ec ria ad justiriam ex vicam, nempe sides per charitatem o perola