# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0640
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0640?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio - , page id 1665036141:0640
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=640
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000640.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

restamentum daronem  semen ejus
concernens. 548: 20. novum quan-
do inceperit ? 5+9: 26. illius me-
diator quis? 549: 26. BOna. 34D:
27. 39. unum tantum esse potest.
4. BL. 5. Festamentum an conditum
dum sacra coena instiruta? 45F:
F4. Y7. veteris ritus carnales non
sune veritates fundamentales. 255:
25, 26, 27.30 illius fideles idem
nobiscum habuerunt saluris funda
mentum. 255: 30. 34. 35. disde,
futura verbis praesentis temporis ex-
primere, cur tam familiare sit ?
256: 30NV. T. fideles plura venentur
seire quam V. T. 307,7. illis etia
plura promissa praeserrim in fine.
docere nova? 377. 26. 599. deter-
minis a Theoloo usurpandis. 387-
Thymmim.
406. Pa50
Forum quo sensu corpus Deus, ani-
mas
Fraditio unde orisinem suam habeat
353. T7. Sola fidei principium este
nequit. 106. 5. 6. 7. qualis ad
mirti possit?
116. 200
Fraditiones Fudaorum non scripta ea-
rumque origo. F15. 2G. Ecclesie
Romanae suspecta. 176. 18. 
106. 7. damnantur in principio,
medio ex fine scriptura. 356. 26.
proillis Patres non militants quan.-
vis ita videantur loqui. 356. 27.
77. 33.f99. in N. T. est aDcors Fransubstantiario absurda. 220. 18.
Es V. XCE915.
575, 50.599.
exinifine.
Testament a plenissime sunt interpre X res testes cur appelletur Deus unuSE
tanda.
130. 0.
Testes APOc, TT. qui sin  146. 3.
Testimonium Dei.
398. 30.
Theolosia. 348. A. ejUS GenUIS. 250.
3. (329. T9. principium est ver-
bum Der. 90. A. 5.  353, 15.
archetypa  ecty pa quaet 280. 16.
archetrpa. 244. X5. non adequa-
rur ab hominibus. ibid. non revo-
canda ad catezorias Aristotelis.
335, 28. vera contaminata est
terminis ex philosophia scholastica
desumptis. 4DG, AB. (7 AOL. 35-45.
Thealogica res. quomodo proponenda?
4049 43
Theologus. quid E 200, 7, 8 348. 2.
ipsum an deceat nava. docere. 347.
549. quo sensu pessit discere ac
398. 30.
Frinitas. Y3. fgq. est mysterium. 24.
28. Cum ratio id non capiat Deum
unum esse trinum, an ided haeove-
ritas in dubium vocanda? 24. T.
2. 3. 4.  18: 26, 27. Barerico-
rum primum falsum. 25. 3. obser-
vationes quaedam contra haereticos.
25. _26, 0 27. Frinitas conve-
nit cum perfectionibus Doi- 26. 8.
~. 453. 3. conspicua in Dei operi-
bus, es quidem in unâ essemia. 16.
9. dicta illa probancia dantur plu-
ra quam quae probant unitatem. 27.
Fr. doctrina de unitale ex Frinita-
te Dei comparatur cum duabus co-
lumnis. 27. F2 - -76. Trinitari
scripeura superstructa. 26. 20. in
illa
404. L