# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0048 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0048?run=74 # Title: Merici Casauboni, Is. F. De Quatuor Linguis Commentationis, Pars prior: Quæ, De Lingua Hebraica: Et, De Lingua Saxonica (shelfmark Leibn. Marg. 188) # Folio 36, page id 1668138883:0048 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1668138883&page=48 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1668138883/jpgs/default/00000048.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De Lingua Kebraica. ee prapolita rocali consonante, quae in archeerpis poltronitur: quod quan- quam in cujuscunque linsux deriraci vis non insolens (ica exempli caula aegids, rarus; 722, albus, eC.) nec alid plerunque ratione nicitur, quam con- suetudinis arbitrio: hic camen ad faci licacem pronunciationis Factum de in- dustria esse probabile est, cum renera Balbutientium labra, a consonantibus. Idque ex naturali causa verba liben- eius, quam a vocalibus auspicentur. Ad verbum Deos quod actinet, cum pleraque lacrorum vocabula CracaHc- braica sint orisinis, uc non ab uno jam prolixe octenlum ex probacum elt; e praterea cum compolicum ri, eum simplex vI, & sono e significatione tam prope accedane; cur quisquam de Orisine Hebraica dubicet, nisi qui no- dum in scirpo quaerat, caulam non vi- deo. Nec parum orisinem hanc contir- mat rox altera attinis Ciraca deib, qua- tenus patruum sisnificat. Valde impe- diti lunt Craeci in reddendi ratione nominis: quare scilicet parrni, desos, id eAt. (uc quidem rox rulso Conac, 2 dEo5 deriraca) divini nuncupentur. Inter a- 1105.