# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0174 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0174?run=74 # Title: Merici Casauboni, Is. F. De Quatuor Linguis Commentationis, Pars prior: Quæ, De Lingua Hebraica: Et, De Lingua Saxonica (shelfmark Leibn. Marg. 188) # Folio 162, page id 1668138883:0174 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1668138883&page=174 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1668138883/jpgs/default/00000174.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. l De lineua anglica vetere, Daso Germaniex Cacuenda elt. Secundo, alias esse lesirimas e BC tuinas matrices; alias ex casu e ex Parcetantum. Nullam aucem esse lin- Duam, aut vix ullam, praeter Hlebraicam quae non expluribus matricibus, par eim legitimis, e uc ita dicam naturali Dus; Partim Forcuitis repetenda sIE. Exemplo sic Hispanica lingua. Ilispa ni veceres priusquam a Romanis Tubi verentur, propriam linsua habebant à Lacina (nemo dubicat) plane divertam. Fiam Fuisse quae Cantabrica hodie von cacur, e in utu remanet apud Vasco nes re Bilcainos, cis _ ultra Pirenxos monces late sparos, (inclutum ob con- Terratam per toc saecula libertatem linguam porulum) res ipsa luadet, e luculentis arsumentis adAruxit rir do ccissimus, Arnoldus Oihenartus Mau- leosolentis; qui etiam vim masnam verborum collesic Cantabricorum, qua hodieque aue incesra aut pautulum immutata asnoscie e usurpae linsua Hispanica. Quanquam, ut hoc obiter dicam, de Iispanico verbo acucena, li Dium, (quod in ipso limine oceurrit) al senciriilli non postum, cum Febraicam Docius