# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0206 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0206?run=74 # Title: Merici Casauboni, Is. F. De Quatuor Linguis Commentationis, Pars prior: Quæ, De Lingua Hebraica: Et, De Lingua Saxonica (shelfmark Leibn. Marg. 188) # Folio 194, page id 1668138883:0206 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1668138883&page=206 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1668138883/jpgs/default/00000206.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. d a De lingua anglica vetere, Gallis, partim a Lacinis ad BelBaS tran- hisse. Niss quis ilta Belsica, Forme, role, pelonche d Timilia, pocius ex Cracis, uopen, posor, onnnaior, orta esse, quam velLacinis, forma, rosa, pelunca; vel Callicis, forme, rose; po Tuc in animum inducere ut credat: cum Famen ex u eraque lingua passim multa in linsua Belsica esle, a quocidie multa sumi nemo pollicnesare. Pracer numerum, ipla verborum qua- licas ex propria quaedam ratio, quam in multis animadverci multum moverunt, ec ita crederem. Pure id, an injuria, ju- dicet lector. A3a.d05, (3080)) Anslice, 400d: idem verbum: Ced hoc nihil. AE BCXIICoV, (E7- 115O, ex arados, non ordinaria; de mira elim inter Grammaticos Gracos (telte Plutarcho) de orisine concertationes. Ocrumque Aneli, becter, beut, incleris paululum, de contractis ad suam con- suecudinem, verbis. Unde autem, nisi ab illisd MezanO, (ita olim, quod postea ui 25) Aneli olim, mibell: vel michel: unde proprium nomen, Wlchel- prove: quati Maenus luens. Apud Wille ramU