# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0383 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1668138883:0383?run=74 # Title: Merici Casauboni, Is. F. De Quatuor Linguis Commentationis, Pars prior: Quæ, De Lingua Hebraica: Et, De Lingua Saxonica (shelfmark Leibn. Marg. 188) # Folio 371, page id 1668138883:0383 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1668138883&page=383 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1668138883/jpgs/default/00000383.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine # Lines: 31 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sive Saxonica. bop O, Onus; led proprie, navis. Oux haribus apPOrcantuE, aic C amerarius. vostao onero. Anglis, traughe, onus riavis: to Tronabea lp, navem one care. Scribicur etiam Cratte, vel sratobI, quod ad Callicum verbum propius ac cedits _ est Forcasse ab alid origine. pavnD, (quod jam supea in Camb: denianis habuimus, sed hic repericum, quia plura super eo addonda:) vilis, Fa- cilis: nullius precii, auc nesocii. Irem, malus, improbus. Ilae rulsares e uti- cacae sisniticariones. Sed Dio: Laereius in rica Plaronis alias commemorat, non uc Platonis proprias, sed tamen praerer quam Platoni Paucis ulICaCaS AUE nO- Ca5. Inter eas hac eA, uC painO pro simplice de minime Fucato. Ponatur: quomodo eciam Furipidem usurpasse probat Laereius ad ducto ipsius in hanc sencenciam loco. Ve minime dubium videatur quin ro Pocle, inde manaverit. Quanquam aliam quoque nocionis icti us rationem possimus reddere ex len- tentia philosophorum principis, d ho. minum, quibus sola ratio prairit ad (a pieneiam, unius omnium post homines naros sapiencissimi; qui rocies id incul 3 C2