# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0127 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0127?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 47, page id 1672256038:0127 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=127 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000127.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE VSV. PROBABIET SACRAM. dam; sed illa repreher sio Sori (inquir Theophilus) in iptu Sorocadie, _ in Diuum Thomam, qui 3. P. Guaest. 84. aFE. 3. ad 2. cum sbi objecisset ex Leonis epistolâ haec rerba: Mul siplex indulcentia Dei, nisi supplicationibus Sacerdoris nequit obtineri. Respondet, Leonis verba intellisenda de depreca- sione, quae pramicritur absolutioni (sive sit Sacramentalis a peccato, sine Eeclestastica a Censuris) non autem rennit Leo Papa (aic Panctus Doctor) quin sacerdos absolvat, id est quin habeat potestatem absoluendi Judioio sacramentali, vel Ecclescastico. Vbi duo distinguit Panctus Doctor, vnum quod directe arrinoie, alterum tantum obligue. Primum, id cst, Sancti Leonis locum, nihil ofticere poteltati lacerdoris ad ab- Soluendum; quia non agic de ablolutione iudiciaria, quae cumque candem illa SiE, Sed de precatione quae illi Polet Dex- micti. Falsum ergo omnino est ex lancto Doctore, diuum Leonem intelligendum eo loco de Pacramentali absolutione cum responsio perinde cadat in Cocramentalem a peccatis, de in Ecclehasticam a Censuris absolurionem, quia neuera HC verbis deprecatoriis, sed Tudicialibus qua resixiant ludicis Poceltarem. AE inquie Theophilus respontio sori perie principium, cum hos Canones interpreratur de ablolutione publica: quia Leo alterit, eam non posle impendi mOrruo; et Canones ron lunenecellariam esse ad solurem; quorum neutrum convenie absolutioni a Censuris. Verum imprimis rellem, reculissee Theophilus rerba, quibus id Canones exprimane: cum enim inde tocum rictorix momentum pendeac, mirum est illa (ub- ticuisse, cum alibi inuciliitima conserat. Cerre toram Leonis Epiltolam decurri nec legi, quod ex illo reterr. Et ( hoc 2d- mictamus dictum, Cani Relect. de poenic. Part. 5. Solurio acocanda est, asi de ablolutione lacramentali, quam ali- quoc anre diebus praeceslerat confessio lacramentalis. Imme rito aurem pecitione principii laborare Soto respontionem conqueritur, cum aerumentis plurimis enincat Canones explicandos deablolurione Eccleliastica. Primo ab authorica re Theologorum, rel potius à Silentio. Nam pEaerer Abu. lentem in Macha. 26. 9. 79. Qui de hac Le breuissime dispun tat reliqui omnes ita compertum habebane, dimidiatum, aut Dorius nullum esse Poenicentia Sacramentum, cui decNet do. lor de peccaris manifectus aliquo signo sensibili, de alicuius peccari confessio, re nullam hâc de re quae tionem mouerine. Hlocprobauit Soco in 4. d. 18, 9. 2. 2sc. 5. 2b ipsa natuLS Sa.