# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0132
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0132?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 52, page id 1672256038:0132
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=132
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000132.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DTSP. T. SECT. IV.
quam apertâ loci lectione, Falsi, damnaberis. Aeque lune
locum sibi apertius rindicat, quam in Grauinam paracti
mulco superiore gravior calumnia.
Summum in Gcauinam, e intensistimum odium, non
uno loco declarat Rarnandus; cuius caulam non aliam no-
ui, nisi hominis crudicionem; ec mulcis scriptis reltatum
pro veritate acre d ardens ltudium, quo non est paslus, ne-
que S. Thoma doctrina neque sui Ordinis tama impune ab
eulis, sicuti neque Fcclesiae fdem abFlereticis lacestiri. Er A
adhuc superctes ettet, instas eriam posthumas sine dubio ror
connitioru, cor calumniari poenas sibi de Rarnaudo depolee.
rec. Sed re dicitur, leoni mortuo ignauus canis turo illudit.
Nec in homine doctissimii, ac de Lccleha (quamuis inuidia
rumpat) benemeritum, iniquius Cauire potuie Theophilus,
quam, capire nono huius distertationis, omni seposito hu-
manicaris (en(a facie, occasione arduenti a decretis Tum.
morum Pontiticum reperiti: rbi duo diltinsuit genera de
crerorum disparis norae, e authoritatis: quaedam inquie
sunc prolata ex cachedra, quale est illud Clemientis primum
quo lancitur doctrina ab omnibus fidelibus amplectenda in
smaceria spectance doctrinam Adei: cuiusmodi inquie, de
exera Faciunerem plane certam, nec rilo modo sune obno.
xia errori. HToc autem decrecum prius ex Nugnio _ Cho.
quetio retere, Dominicanos, Pontificem impulisse re ede
ret: cui sugcestioni (aic Theophilus) si ad eorum mentem
inhasisset pontisex, periculum erat, ne ejus decretum cum
doctrina S. Leonis (3) antiquorum Conciliorum collideretur.
Tamen, inquie prouidit Deus, ut verba, quibus decretum
conceptum est, talia essent, ut decretum omnino recté haberet,
(5 probe cum antiqua doctrina cohareret: sicut decretum
Caipha contra Christum, ex mente Caiphaerat reterrimum.
spectatis autem verbis, quibus expressum est, fuit oraculum
Spiritus sancti. Mira hominis maledicencia: invidio-
Cum illud Caipha exemplum diui animo roluebat, de Dejus
trabuisset, quam qui oppresso Romacho animam asunt,
quod aliqua romicarione nequeant releuari: nisi in Cle.
mencem, de Dominicanos (quibus aque intensus est quod
Aolinam Auoustino non ancepotuerine) bilem cuomvisset,
impolita elementi Pontifici Caiptrae perlona. Et cum ab
hac impietare abhorreant omnes, quibus aliquis Aidei aur
rationis Census inest, visum est Theopbilo, illius invidiam
in Dominicanos mendacio derivare; quali Aurhores, au