# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0170 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0170?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 90, page id 1672256038:0170 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=170 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000170.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DFSF. L. SECT. V. PAR AOR A PHVS SECYNDYS. Laxitates recentiorum de restrictionibus mentalibus. On exiltuno Castianum et Oris enem in honestanda L’al mendacio eo prosressos, quo Sanchez, Ragnaudus, _Tamburinus aequinocationes promouerunt: nec quo etiam ipse Suares recentiorum prudentissimus deduxie. Duis enim ica aperre huic caula Cauic, re primus ex iis quatuor enumeraris, qui libro 3. in Decalogum Cap. 6. Possant, inquie, absque mendacio verba 0 surpari, etiamse ex sua significatione non sint ambigua, nec eum sensum verum admirtant ex se, nec ex circumstantiis occurrenti. Bus: (sicut de Christor ab Apoltolis, et de Reo à Judice criminis occulti interrogaris diximas) sed tantum verum sensum reddant, ex aliquo addiro mente proferentis reten. +o, quodeum que illad sit: vt si quis interrosarus. seu sponte quocunque fine etiam recreationis causâ, iuret se non fecisse quod reverafecit; intellisendo intra se aliquid aliud, quod non fecis, vel aliam diem, vol quoduis aliud addicum: re- veranon mentitur, nec dejerat: sed tantum non diceret ve- riratem determinatam, quam audientes concipiunt, Es verba in se senificant, sed aliam veritatem disparatam. Sanchez laxitarem, contirmar Rarnandus; nec ommino abnuic Suares libro 3. de iuramento, capite r0. rbi insinuat, ex ex illo altumit ec Fusius explicat Fheophilus libro z. am- phybolosie distinctionem, in sensibilem quae inest rerbo auc oracioni plura disparate significanci, quorum tamen rnum porelt incentione loquenris, aur circunstantiis adjunctis designari: ec in mentalem quae cum accidic, cum exteriora verba habent significationem propriam comple- cam, in qua verum senlum efficiant; distrahuntur autem a propria significarione per aliquam reltrictionem interius conccpram, nec aliis circumstantiis explicatam, quam ex corrupcelahominum, qui aliud Cenciune, aliud loguuneur, qui Fallences malunt occupare quam Falli. V Purpationem huiulmodi verborum agnoleit Falsitatem continere; a qua camen existimar purgari verbis menre conceptis. Tis ia- en aequivocationibus dicis, qui illas v surpant hoc emercari.