# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0174 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0174?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 94, page id 1672256038:0174 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=174 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000174.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DFSD. T. SECT. V id ius concedunt reo de resti, impendence graui male non modico, qualc est mulca modicx pecunia. Sed hosin quit Tamburinus, sequi non possum, quia ins aequinocandi praevalet. sve crave. sine leve damnum timeatur. Tanri momenti est apud illums aequinocandi libertas, ve illius Teruandae causa eludi e peruerri postit quacum que iudi. ciaria poceltas, quancum liber probabilis d recepra; l ali. quod dubium subsit oppoliea sentencix quae Favecreo, vel renuissimam probabilicaremi affexar. Ouid s legirimus sir iudex, et ex nullo capite exculari polsit reus à reritate cenda; poteritne illam aequivocationibus obuoluere, e nesare ob ricae periculum quod incurret, si sincere respon- deat Adhoc Famburinus libro certio cap. 4. 5. 3. Felarà ee reiectâ antiguorum sententia die recentioribus post accura- tam discusionem; visum onus esse supra natura vires, reum oblisare, ad ferendum testimonrum capitale contra se ipsum: ac proinde probabile ee curumi esse, reum minime obligari 2d Facendum crimen morre puniendum. Iis recentiori bus ita ordicus adhaeree, re antiguorum sententiae nul- lam inerinsecam, sed Colum extrinsecam probabilitarem concedat, ab authoritare Doctorum, nempe Ausustino; Ambrosio, ec alis 55. Parribus de Theologis. Nec placer Tamburino exceptio recenciorim licere reo aequiuocatio. nibus deludere indicem, h aliqua spes aftuloeat cuadendi MOFEeM. F90 vero censeo (inquie) etjam nulla elucente tali spe, salrem a mortali esse etiam hujusmodi reum exeusan dum; excipio, inquit, casum haresis; nec placet quorundam Theolecorum limitatio altera; qu’a aquivocationum dant ius, ob solum vitae periculum, non exilii, Triremium, infa- mia cansa: ac contra, inquic Tamburinus, ad hac tam era. uia mala, perinde ac ad mortem avertendum, iusnatura nos armat, immo nos oreet; led quid randem de malo leuis Respondeo, inquit, à mortali fortasse excusandum: quia de iure natura videtur esse, et ne leue quidem vulnus mibi ipsi insticam 2 vel quia si agitur de poend leui infisenda, videtur leuc, e non rigorosum superioris praecepcum: vel quia ex nesatione calis vericaris non Oritur gra- ve malum Reipublica, s Colum leuis poena sC impo nenda. FTac responsione non solum recedie Famburinus a com- muni sencentia Theoiosorum ex Diuo Thoma, qui lesi