# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0212
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0212?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 132, page id 1672256038:0212
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=212
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000212.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

132
DF5D. II. SE CF. I.
ricas; propositionis rero modalis, seu probabilitatis elli-
dens sic certitudo, cum objectiua, cum Formalis: haec om
nia D. Fagnanus accurare distinsuit; cur ergo nobisiono.
rantiam obijcie: Cum ipse paradoxo inaudito, conceptum
Formalem seu cetritudinem Formalem, Peu rei probabilis, leu
ipsius probabilicatis sejunsat ab objectiua, cum tamen ma-
nifeste repugnetrem alia ratione rere ec cerro sciri, nisi
qua objectiue scibilis, d certa est iuxca modum necessica.
eis e enidentia qua illi (uBHE: CUT exsO errorem nobis adeo
crastum impinsit; id Factum puto dispucarionis ardore, quo
preceps abripitur: _ dum roro impecu Fertur in D. Pagna-
dum ve feriac, pectus nadat e nostris ictibus confodien.
num praebet; haec de prima altertione.
Secunda maliciae duplex oenus distinsuie, absolurae que
inest actui malo d lege prohibiro, e lixpothecica, que
actui rel ex sebono, rel indifterenti Cubellet, li lex juberee
ab illo abltinere. Mira est riri foecunditas: noua ee inau-
dica comminilcitur, paradoxo primo res indiuiduas et
vinculo indissolubili junctas, nempe reritatem, certicudi.
nem Formalem ab objectiua sejungebat; de hac sublata,
illam rolebat Caluam esse de Carram. Altero paradoxono.
eum genus malitia finoic, quam rocat hypochericam, id
est, quae actuiineset, si aliqu’â lese esset prohibitus. Fuius
etiam distinctionis ignorantiam obiicie D. Pagnano; sed
duo repono nomine lapientistimi senis, primum à Christo
dictum se legisse, suam cuigue diei maliriam sufficere. eam-
que rbique abundare, re nihil opus sic noua malirix gene.
ra contingere: quasi ab omnibus recepta passim, de heu
nimium rlurpata: non sufficiat re totus mundus inmali.
SHO POSIEUS AL.
Deinde add0 Caramveli porius quam Faonano consti-
euendam esse hanc noux malicix hypothecica speciem, ve
sufticiar loco ablolura, quam eoris viribus perdicum il.
Neque enim minus in illum quam in Dianam cadir,
Ecce qui tollit peccara mundi: de veerque in hoc cadio
ita Crenue currune, re nescias, quis duorum sit branium
accepturus, e gloriari postic se plura e mundo peccacorum
monstra sustulisse. Sed Caramuel nono quoda compen.
Pationis generc hypocherica malitix commento, quam ab
actibus humanis absteroic, maliriam absolucam relarcire
cudet. Arquehoc duplici paradoxo constituro, se onien