# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0249
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0249?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 169, page id 1672256038:0249
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=249
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000249.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

L. C L. 405. LLAO. CX PRTACID, SENDERES. 169
exceris animantibus. Id vero nequit prudentia, quandiu
ejus iudicium nucat, quia recta ratio dictar, quae lunc reta
ec honesta: quandiu rero suspensa est, aue cum Formidine
in ruam partem prona, quali Forcuiro actingit verum de
honestum, à quo sentit le Posseaberrare. Vnde R operi (0
accingat animus cum hac Formidine, imprudenter agit;
quia incertus est an sibi sc nociturus; e obiiciet se periculo
grauis damni. Oporter igitur obiectum prudentix certum
esse, dt sine haesitatione, illi firmo iudicio adhaerere. Neque
Proprerca aequanda est scienria prudencia, qual paris sIE
cum illa cerricudinis: nultis enim ab ea distat gradibus;
quatuor porissimum, quos subindenumerabo; omnes ab
hoc primo discrimine derivantur, quod scienrixe rndequa-
quenecessitas, ee tirmitas, insit à se ee ab objecto: quia
incorruptibilia percipit cerra e necellaria demonstratione.
prudentia rero necellariis ec indubitatis regulis contin-
sentia lubiicie: dum quis incuetur corpus sinsulare colo-
tacum, licet corruptibile sc; cerrus est se illud videre; ita
prudentia, operis quod momento peric, cerro ictu de iu-
diciohonestarem, omni sublata dubicatione actingic. PFH
quando scripcura prouidenciam humanam a dinina distin-
suat, quod nutet e incerta (c; de cuentu incerpretandum
est, non de obiectihonectare; quia interdum lana ec Pancta
consilia, intauctos exitus habene; sed quamnis CuenEuS CIE
incertus, imo veritas non sc omnino comperta; eius ca-
menhonectas est indubitata. Licet non certo sciam imme
Fallum lic, pertectam concricionem elle rnicum, homini
in peccarum laplo, praelidium ec remedium, quo reniam
consequatur, e credibile sc, acrrito ralide remirti pecca-
cum absolutione lacramentali: P90 camen perinde cura-
bo concritionem illam elicere, ac ( ab illa rna possem iu-
Ctus ec Caluus heri: elto Fallarur qui enititur conteri, quale
ad reniam hoc st illirnicum remedium, nihil camen pec-
cac, immo certus est honectaris illius actus, quamuis du-
bitet an contritio sic rnicum medium ad lalurem, quod
ipse re rnicum arripit. Ex hac prima, certicudinis Ccien
ciarum e prudentia differentia existir altera, quod scien.
eix cerrieudo omnimoda (ut, sve caulas proximas, sive
communes acrendas: neque enim convenit, nil rebus
aeternis e incorrupribilibus: Prudentix vero quae compes
irnecellicas, moralis est, ec naleirur ex pluribus probabis