# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0251 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0251?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 171, page id 1672256038:0251 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=251 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000251.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. E. CLASS, ARO, EX PRTHOID, SENDERES. V7Y etionenon ignorantia, aut imporentia, ab carum legibus secedit. Non peccar contra grammaticam; qui rolens de ex industria Colxcosmiscer orationi, re simulee se imperi- eum, ee barbarum agac; sed qui invirus ec nelciens in illos errores impinsit. Flinc etiam Ac demonstrationi Mache- marices, aur artis operi, nihil deperire, quocumque latu seanimus, aut quocumque affectu, vel fine ducaris, (cu lucro, seu ranae slorix, seu veri Audio: ac prudentia ma- xime exisit, re sedatus sic animus, nulli perltrepant aue dominentur immoderaci affectus, apperitus in finem Fe- ratUF, nec peudentiae consilia e Pexecepta relpuat, ve me- dia quae praleriber eligat & probet, ergo à lese axeterna, vel ab appetitu recto finis, canquam a lesis eterne ricariâ Fa- cultate, pecendum est cerrum prudencie e conscientie di- Etamen. Ex eodem Fonte hauritur quartum, Scienriam inter ee prudentiam discrimen, quod in scientiarum serie e oedi- ne, corad principiis enidencia, sc certicudo, derinetur in conclusiones; ita re si principia vel minimum nutene, vel aliquid obsenri habeane, illud ricium necesse sic concluto- nibus inherere, nec aliunde curari possit: at prudentia res pauloalirer se habene; licet incerdum nucet principium, et deillo dubices, pores aliunde conclutionem certam ha- bere, ex rariis ciculis, ec a possessione, ab riu Eccleliae, a necestirare grauius malum enitandi, certicudinem accer- sere. Cuius rei innumera suppecune exempla, e iam Plura dedimus in re Sacramencaria. Ouis neser mulio probabiliorem esse hanc formam baprilmi ex Caictano, Egore bapciso in nomine genitoris, geniti, ec. quam sIC maceria ad idem sacramentum, aqua ex lale dettuens, aue expressa: Sed quamlibet sic dispar verimque probabilita- tiscario communis, e speculaciua; Ei Formam illam adhi- beas citra necessitarem, omilsa communi, non minus pec- cabis, quam si eadem rrgente necessitate, renuas puerum moriturum cum aquâ ex Cale baptilare. Sed dum adeo du- biam maceriam adhibes, ve necessicati _t Caluri conulas, vel cirra necessitatem a Formâ probabilisimâ abstines; quid ni pores opinari incertam esse materiam, qua rreris, ec quam non audes Formam vlurpare, ralidam esse. Vnde constat diversissima esle iudicia in rniversum de re Sacramentoria, a Parcicularibus: cum laec cerristima (inE