# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0318 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0318?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 238, page id 1672256038:0318 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=318 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000318.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DFSP. TI. SECZ. IV quihaec duo principia negant, non possinenon esse, ne dui cam probabilia, sed etiam insuverabilia, huiusmodi arou- menta: quia probabile, re demonstratum est, polcum est, in ri impellence, ad sui assensum, mencem, qua illius reri- catem, non est asecura cognitione cuidenti: ea verocq rentfere omnes, e illi maxime, qui probabilicarem idem PutanE, ac Sccuritarem, de vericarem vircualem. Onoigi- cur eos deducit haec resula: Veasserane; licica elle, quae- cunque genera scelerum, ex illa rirtuali, quam rocant, vericare profecta; relpraecer probabilitateim, aut praeter cuidentiam rerum (quam sibi inconcessam Fatentur) de vene aliquod principium immobile latuere, quo sictant, huinlmodi colluniem impiecacum ec criminum; quale est noltrum, vel dene aliud; quo tor, ee cantis malis, me- deri possinc. Vim huius aroumenti, ee nostrae regulae inconculsam vericarem illustrare placet, exemplo erudito, recenti, et remihi ridetur ad rem noltram aptiore, quod a contrario repetatur. Cum omnium hominum; communis de liber- care norio; ica indifferentix, seu Facultati ad verumlibet, COnRexa SIE, re nulla censeatur libertas voluntaris, nisi sII, aut lemper compos tuerit porestatis, in reramque partem, ad libitum Aexilis; hinc factum es, re antiqui ee recentio- res Theologi, nostris actibus, re luam libertarem rindi- cent, rel sinoulis, hanc necellariam indifterentiam, con- cendant inelle, rel contusiant ad stacum innocentia, quo plena, etiam ex Caluino, roluntas, huinsmodi Facultare Pollebat: alii vero rati hoc pertusium remorius esse, nec commode posse reperi, a principio adeo lonse polito; nostrorum actuum liberiarem, Ceu indifferentiam, statue- runc, oratiam ad orandum in reranque parcem reclati- dem, seu sufficiencem, qua postimus dilisenciores esse, aue neoligentiores, ad gratiam efficacem perendam natura Eua, quam putant ex Angustino, necellariam ad singulos, ricae Chriltiana actus. Ista à me relata (uNE, nOn ve melim, de hac CONFrO- versia sranissima, sen sum aperiam (opporcunioriad hoc alias locus erit) Ced re quaestionem subiectam, nihilo mi- nus alterâ grauem, e disticilem, illustrarem. Neque enim puco, minus anxia indasine, opus esse, ad sistendum, de cohibencum, rasum ec laxistimum, probabilicatis rum