# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0347
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0347?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 267, page id 1672256038:0347
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=347
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000347.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

IV. C CASS. ARO, EX SCRIPTVRA.
267
Sed quod ad rem nostram Facir, reerque auchor, luan
eaulam malis omnino artibus, e aperta Eraude prolequun-
cur. Id rnum Alua perrinacistime consticutum, diu noctu-
que animo verlat, Diuum Thomam, eiulque discipulos
incestabiles lacere, idque bono sicur incerpretor animo,
nempe re quam putat ab illis illatam Conceptioni, delear
maculam, ee iniuriam viciscatur; nihil cst adeo praeposte.
rum sinistrum, Aasitiolum, quod eo hnc non censeat
honestari. Hinc animus omnia audendi, idest, negandi
aperta quaeque de certa, e nihil non falsum asterendi:
cunque conscius sibi SC, Ce iltius generis res seribere, _x FaLO
Adem haberi mendaciis, quod rno genere Fallaciarum dif-
tidic le perluasurum, diverla e contraria congerie impru-
dens. Nec latis acrendit euanelcere, luoque authori om-
nem tidem abrosare, quae sibi male conveniant, ec inter
se dissentiant, qualibet arre, recta, e fucara cestimo-
nia.
Concendie muleis argumentis, quae adscribunEF D.
Thoma operum plurima, ac fere omnia (uppolticia esse
e rix vilum extare parcum eius genuinum: ricilicisat de
singulis. Credo quamprimum Scripturum, D. Thomam
coca rica mutum fuisse bonem, nullum mugitum edidiste,
qui circunteruntur eius nomine, libros aliorum ese Au-
chorum. Et rbi nihil reliqui risus est Pacere Dino Thomae
ex duo de riginci comis, Thomiltas agoreditur ejus disci-
pulos, eodem quo masistrum impetu, ee contendit, illius
opera adulterasse e cemerasse.
Sed plane mentita est iniguiras sibi, male convenit has
duas controversias, et acculationes, in magistrum e in
discipulos, ab eodem auchore susceptas regeri: ret libii,
quos ait corrupros a Dominicanis, lunt opera senvina
D. Thomae, vel aliena e supposiritia; s concedas, elte le-
sitimosD. Thomae parcus, relticues illi maximam parcem
librorum, quos eripueras: E id ce male habeat, e perti-
naciterneres, reras esse Angelici Doctoris lucubrariones,
ergo per summam iniuriam criminaris, Thomiltas sui
maristri seripea, ee mentem corrupisse. Mirum est, adeo
diverla, et contraria, animo meditatum Aluam edidise,
retam apertâ dissentione, omnem à se Rdem abrogarit.
Sed vellet paenas sibi dare masiltrum cum discipulis, il-
umque devellere à sloria cor scriprorum roluminum, ictos