# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0368
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0368?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 288, page id 1672256038:0368
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=368
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000368.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OTSF. II. SeCT. V
virum haberet. Ergo opinio probabilis est sccura, quair
doquidem illam securus R ex nihil peccauic, id que restance
Deohis verbis: ego sciebam quia corde mundo fecistrhoc.
Imprimis eo capite quo haec Hlistoria narratur, non le
∞0haec rerba Dei ad Pharaonem, nelcio rnde illa huc com
portauerie, et Pristorix alluerie, nisi forre animo purgandi
e commendandi rium probabilitacum, orcetiam Dei, de
amovendi causs culpam cuius pocerat inculari, quod man
erimonium cum Sara maturandum feltinaverie, prae ni-
mio in Saram, ciulque poriundi aestu. Sed nihil ad rem
Facic exemplum; neque enim dubium est, quin opinionem
quoadrem Facti probabilem, sequi licicum sic. Ouis enim
neget polle me resci carnibus; quas non cerro noui, sed
Probabilicer Idolis tion fuisse immolatas. Non poterat
Pharao scire an Sara eller innupta, e Poror Abiahae, nisi
Abrahx restinionio, qui fratris nomen proterebat, e viri
occultabar, non rericentia mentali quam merito damnat
mendacii Caramvel, sed nomine communi ad germanum
ec ad pacruelem. Sed quid ilta ad nolttam controversiami
Cum asitur de quaestionibus iuris, non facti, nec quibul
cunque. Led cum pugnant opiniones hinc prolese, inde
prolibercate, a quibus lonse abest exemplum sarxe, cuius
PoteratR ex nuprias ambire, quandiu innupram credebat e
neino sibi in exorem asserebat: Nescias imaiori ne incurid,
ant audacia (ne quid grauius dicam) hunc ex Genelilocum
cemerarir Scriprura, cres diuersos nominibus; dirione.
moribulque; Phataonem A erpri cap. I2. Cenel. Melchi-
Sedech. Salem cap. +4. Abimelechum GCrara Cap, 2T. RC-
resretert e distinouie: hos omnes Caramueli placuir li-
centia plus quam Poetica contundere; permilcere, no-
uumque Gerionem consare. Ouis non miretut aulum
Melchisedecho religiosistimo Principi e Sacerdori, Pha-
raonis idololatrae la sciiam affingere: Ouam acerbe rapu-
laret Caramvel, iustissima (que poenas daret lacrilesa re-
mericaris, qua Scripcuram Falsanie; sI alius D. Fagnano
Apolorista, illigue aduerlatius contigisset: Hlumanius
cum adverlario egi, quam patiantur quae huius eisto-
rix relatione peccauir. Tneprius est terrium exemplum
Cx 27. Cenelis, quo Fertur Plaac morri proximus e cali-
sancibus oculis, cum eorum qui se adibane, nullum possee
nosse, nili roce d tactu, benedictionem paternam iure
PrimO.