# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0430
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0430?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 350, page id 1672256038:0430
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=430
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000430.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OFSP. TT. SECF. V.
Dlacet, ec probatur; led nunquam cario ec prudentia assen-
fitur, ad honestatem actionum, et sccuritatem conscien-
eix ac Paluris, Patis esse duci ex minus probabilibus, nulla
probabiliorum habica rarione, quodrnum concendit Ca-
camuel; nec magis hoc dispentationum rsu, quam aliis
aroumentis hractenus probauie. Nullam enim exemprio-
nem a voco Colemni alterimus datam ex nupera Caramue.
lis regula, sed ex antiqua e cextissim a Puris, cum dubia res
CA, ec nulla pars cuta apparet, quia rndique pericula im-
pendene, eam parcem elisendam, unde minus malitime-
EUT. Cuius revulae pluira exempla dedimus. Apcissimum
omnium est, Bapcismi cum aqua dubia (si desic elemen-
tatis) puero moribundo impertiti, lec s periculum cuadat
puer, iccrandi. Acque eo staru tuisse dico Ponrifices, qui a
voco solemni exemerunt; non porestatis oltentandae ora-
ia, sed ob causas sranissimas, promouendo bono Ecclesia.
aut malis gravissimis arcendis, putarunt licere sibi, non
omnino certum rinculum dissoluere. Probandi Pune qui
eoanimo; his argumentis, muniri Pontifices, exemprio-
nem non nerarune. Sed hoc Caramnelis caulam nihil iu-
uiac, nec ofticit opinioni D. Fhomae, qui non magis dam-
naret hanc solutionem a voco solemni, quam baprismum
ex aqua dubia, cum aliunde non suppecat remedium ma-
l0, quod graviuscimeatur, quam dubix aquae rus ad Ba-
prismum. Iea rinculi, non omnimo certi, ee roci proba-
bilius cancum indissolubilis relaratio; probamla cancum
est ex regula minoris mali eligendi, ve grauius effugia-
MuS. Plura habet Soco lib. 7. quaelt. 2. de instiria aEc. 5.
consentanea his quae diximus. Vocum simplex distinguie
a solemni, sicut promistionem nudam rei, a traditione,
e abdicatione dominii eiusdem rei promissae, in alium
EtanstacX. Ex hoc discrimine, seliqua deducit, quae nos
prolecuri lumus; licere cuique roca simplicia edere, (0-
temnia vero rata non esse, nisi accectat Ecclelia consenus.
Fuius rei duas probationes affert: prima est; rem promit.
riposle, non tradi, nisi sic qui recipiat. Si dicas, Deum
recipere quorquor se ipsos dedune roco solemni, ac proin-
de ranam esse distinctionem roci solemnis e simplicis,
quod illi respondear, qui se dantem recipiat, ilti nullus ad-
sc. R espondet Soto (e haec est alrera discriminis proba.
rio, seu contirmacio superioris) rocum solemne heri plend