# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0434 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0434?run=74 # Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1) # Folio 354, page id 1672256038:0434 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=434 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000434.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 54 25P. II. SEOF. VI. habuisse, sibi successores Cutticiendi, abrogacâ qudeuriqué alia electionis racione; vel id sibi soli Perrum rindicalse nihil de succelloribus Collicitum: vel ricimio nihil imperas- Se, sed insinnasserantum; e cuni consensu Cleri Romani, penes quem ridetur ius elsc eligendi rrbis Episcopum, fu- curum corius orbis Paltorem; a norre P’erri, quae hec duo munera, xcerno vinculo conjunxie: Si tiorum eriunt qui- bus porelt allentiri Caramvel; prinium eligac, Falsimani. Felte connincitur; neque enim illius legis, etiam per fom- nium rilum in Scriptura, vel apud Auchores Ecclehalticos exear reltigium, neque iusta d equa esse poreAt. Oua enim authoritate, illam culistee Pecrus: An divina; et cadem, qua poruie libros Canonicos scribere, e Dei nomine sic Eccleliam compellare, non ego, led Chriltus; praecipie robis, nec alium P’altorem Ecclehe agnolcaris; quam à me, et a successoribus nominandum : Vel ica allocutus elt, non Chrictus; sed ero hoc robis precipio, e jubeo hanc per- vecuam legem seruari. Elac secundi generis auchorira: ce, lata lex, iniqua exar fucura, nisi Ecclesix consen sus accestisset; quia ve dici Polet, pax in PAFEM nON habee poceltarem, nec Perrus Periora authoritare dinina; Pocetat in posterum succellores altringere, lege his rerbis lata, eso ita pracipio, non Christus. Si aurem Chricti no- ine ita Raruisser, ab origine praeuaricata estet Ecclelia, quandoquidem srauissimam dinina auchorirare unicar legem; de Pastoris electione à Colo decelsore nominaris nunquaii legitur obleriasse. Si huius commenei pudeat Caramuelem, et ad alcerami parcem contuoiae, Pecrumi hoc sibi rni jus vindicasse, et rna ex prxecepto electione, sibi designasse succellorem, ineprior est priore haec secunda responsio: neque enim lonorare pocerat Perris praecepea lingularia, hoc naxi- me à lege diffetre; quod extinguantur morre authoris, Ergo sublaro e rinis Petro, irritum erat praeceptum, onde vule rim habuisse Clementis desionationem à Perro fa- ctam. Superestergo cextiuni, reipla detignatum, Clemen- cem, quod tamen incertum omnino est, de probabilius Fallum, s velic id Factum sine allensu cleri Romanis veaoerootolam Fecsem huno juceilli, auc Succelloribus comparato, ex quacunque opinione proba- vili, suo loco sufficiendi Ponrifices, Clemenrem ( à Perro