# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0456
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1672256038:0456?run=74
# Title: [Vera Mens D. Thomae Et eius Scholae, de opinionum ex Lege delectu ut qualibet re Morali explicata & defensa. Adversus D. Caramuelis Apologema In D. Fagnanum] Vera Mens D. Thomæ Et eius Scholæ, de opinionum ex Lege delectu vt qualibet re Morali explicata & defensa. Adversvs D. Caramvelis Apologema In D. Fagnanum (shelfmark Leibn. Marg. 210:1)
# Folio 376, page id 1672256038:0456
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1672256038&page=456
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1672256038/jpgs/default/00000456.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

7
DISP. II, SECT. V
prolese, e necellaria lunc ad implendum officium, qua-
les Cunc, quibus Anseli duenneur: e hoc cancum probat
disceptario Angeli Perlis prafecti, cum Angelo custode
Tudxeorum, quam mulca eruditione illustrat: sed cum haec
nihil faciant ad controuertiam, ridecur pictorem illum
imicari, qui imagini, quam xgre moliebatur, multun
auri ingessie; plure lque inseruir gemmas, re dinitem Face.
rec, quam non porerat pulchram efficere. Ita Caramuel,
aroumentum pro securirare cuiu scunque opinionis proba-
bilis, etiam aduertus legem Ctantis, ab Anselorum dissen-
rione repeticum, variis Incerprerum celtimoniis ornat.
Sed quid ilta ad noltram controuertiam, cum nullus C∞-
leltium spirituum puonec pro libertate concra dinina prae-
cepta, led quilque pro luo officio, pro lalure povuli sibi à
Deocrediri, haclere; re cuique potior, e antiquior sIE
Calus sentis cui praetuorie: Vrinam ad iil genus perrine
rentnostrae cum Caramuele disputariones; Ced lonsissime
absune: cum Angeli pro cficio, de pro Palure pugnent, ille
Pro commodo contra honectum, pro reili contra oA-
cium, denique pro homine aduertus Deum; et quod peius
est, ex minus probabili opinione, contra probabiliorem,
cutum relit esse, creacuram Deo anceponi. Fluic seoulae
nulli Angelorum assentiene, nil Cx eOruM nUmmexO SIIE,
qui e Caelo se praecipites dederune; unde cum ipsIS, Xeter-
num depulsa est haec probabilicatum licentia, hoc Michae
lis verbo, OuiS VEDCUS:
Sed aliud Forro peccac muleo grauius argumentum:
dissimulat Caratriuel (neque enim postum credere, hoc illi
ex ignorantia obrepsille) qua voluntas divina, sit in legem
hominibus ec Angelis consticuta. Ouisenimnelciac, duas
distingui, rnam Signi qua peaecipiat, veter aur permictat,
alceram Beneplaciti, aecernam, occultam; quae rerum
evencus definiat: ad illam, non ad istam, necessario AN-
selorum, et hominum actiones exigendas esse; quod re
Suilam oporteat nocissimam este, voluntarem vero qnam
rocant Sioni, Deus palam omnibus fecerie, immo inscrr-
Pleriementibus omnium; voluntatem rero Beneplaciri,
nequidem beati videane, qui omnia videne, nisi quos
Deus singulari aliqua reuelatione dignatUT: POtCTanE ergO
Angeli (neque id eorum dedecebat satum beatiticum)
melcire quis evenrus, aur Fructus existeret ex consorio et