# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0056 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0056?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 16, page id 1677088362:0056 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=56 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000056.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 16 DISerTATIOI SECT. L. na, imo e infinitum obscure cornitum. Ec si deliberace agac; nullam illi posse necesticarem inijci, nisi a Deo re- velatâ Facie vilo, re racionem boniratis infinitxe haber, Semovehoc obiectum, roluntas est expers necossicatis, d liberratis compos, quae per absoluram pocentiam amo. veri nequeac, sance indicii indifferentiâ, non quod il- la liciplamet liberras, Ced iilius radix, ad quem libertas necestario consequitur, nulla vi semouenda. TToc Fateor, male voshabet, quia aegre ferris opponi robis praesidium istud hactenus restris argumentis invi ctum. Nam qua rarione illud impugnas: Praude e ca- lumnia. Ais primo, nos locolibertaris sufficere iudicii in. difterentiam. Mera est impoltura; aliud est libertatem nalci, e essc inceparabilem ab indifferentia iudicii; aliud esle omnino idem. Primum admiccimus, lecundum per- nesamus. Ouidmirum, si posica indifferenciâ iudicii, non possie colli indifferencia, Ceu libertas roluncatise Nonne communis est eriam apud rossentencia, ita ca- cam voluncarem, et lubinde adeo connexam esse intelle. ctui, renulla rarione roluntas queac quidquam appetere, nisi pexeat cognitio, qua non Polum apperenda ostendat, sed criam pexseribat, qua ratione finc prolequenda3 Oua ergo necessirare volunrarem antecedie incellectus, eaaem huius indifferentiam obiectiuam, roluncaris liber- tas, e indifferencia consequetur. AC, inquies, Caluinus admierie indifferentiam iudicii; e nesar roluntaris. Ouid cum: Erso debemus sequi C ai- ninum errancem: IIle graciam efficacem censet repus- nare liberrati: proprereane cum Pelagio gratiam effica- cem negabimus, re in curo sic libertas, rel libertarem negabimus, re Calua sic efficacia srarix: Add0, Calui- num hanc quaectionem non acrisisse. Salcem Theophilus nullum ex illo afferelocum, quo id sgnificer, imo lib. 2. Instieutionum cap. 3. indicar neceslirarem peccandi in nobis illi similem, quae viser in damonibus, vel in Deo Peamance. Aecercum est; neque in Deo iudicii indifte- rentiam praeire sux bonicacis amori, nec in daemone an- recedere odium Dei se rorquentis: Ergo etiam in viatore indisferentiam iudicii collic, neque aliam iudicandi de Prolequendisrationem admietie ab câ quae insic bruris ad malitusam, relhoniprolocurionem. Lx quo ergo cabite CO2. L B