# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0091
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0091?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 51, page id 1677088362:0091
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=91
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000091.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

edi
ODSERVATIONES III. DE LIDERFATE.
stinctionem; quae cum nulla esse postie, nisi aliquis in-
cerveniar defectus, vel rei de qua liber elt actus, vel prin-
cipii a quo elicitur; hinc manitestum est, duplex esleoc.
nusliberraris, vrum ex meriris obiecti, cuinon debetur
necellarius amor; alterum roluncaris vitio, aut s relis
infirmicare. Hloc differunt maxime illae duxe liberraris
species, quod prima, quae et a defectu obiecti, et a ro-
luncaris in illud dominio, sic perfectio quam vocane
Theolosi, exanselmo, simpliciter simplicem, quae Deo
conveniat, qua denique cuique subiecto pociri praestet,
quam carere; alcerius rero specieilibertas, quae exigno-
rantia mencis, aue ex intiemicare voluncatis nascitur,
lonsistime abest a primi generis libertare. Licet aurem
huiusinodi defectus, non collane fundicus liberraris, ex
meriei aue demerici rim; mancam camen efficiunc: neque
ad nacuram, duc definicionem liberraris perrinent. Dum
Sumus in mortali corpore quod animam QguravaF, quam-
dam in amando summo sc infinico bono, imperfectam
sibereatem experimur, qua non à sei conditione, sed
nostro vicio nascitur: quod summum e infinicum b0-
num, aue nullo modo, auc obscuristime cornolcamus:
necmasis vires ad illiusamorem, quam ad apertam co-
snicionem, dum in via sumus, nobis Cufticiant.
Ex hac liberraris distinctione, nara ab obiecti auc prin
cipii defectu, pacet deceptio Theophili, qui rnam liber-
caris rationem consticuendam vule esse a noctrorum de-
fectuum experimenris. Et quia Auchor quem detendi-
mus, aliam ceneauie viam, ec semoris, quibus obnoxii
Cumus, ee liberrarem inficimus, viciis, eius naturam a
suis principiis, id est, a naturae incelliseneis praestancia,
de rerum creatarum, aue mediorum nullâ aur intima no-
bilitare, alre perije, e germanam ex senuinam eius ima-
sinem expressit, inclamat, commentitiam, hareticorum ex-
roribus corrupram, elatonis insomniis conslaram, pismentis
fucaram, denique nihil aliud esse, quam mendacium, (5
mysterrum iniquitatis. Sed hâc lecunda obleruatione, et
distinctione duplicis liberraris reluci sponsie delere facile
est huiusmodi convicia.
Fareor non omnibus dacum esse adire Corinthum, et re-
rum caulas agnoscere, suilque eas meriri principiis. Sed
sihanc ad liberracem viam incamrs, d paularim ab ex