# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0092 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0092?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 52, page id 1677088362:0092 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=92 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000092.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2 DISDVTATTOI. SECF. II. Perimentis, et praeiudiciorum praeltigiis secedamus, elis dentistimum crie; quas libertatis dores aur Partes appo nic Theophilus, ve indifferentiam absolutam ad bonum ( gnalum, libertatem ad finem oltimum, esse defectus, quibus Lemoris, nihil pereac verae liberrati, led longe purior e Derfectior cuadar. Si experimentis locum demus, rix li- cebit agnoscere reram liberratis originem ex essentiam, qua reuera nascinon pocest, nisi ex praectancis natura incelligentis, summi de infiniti boni capacis, ac proinde Superioris aliis quibuscum que bonis, in qua habeat do. minium, quod diona non sinc, quibus subiiciatur, aut ux amet necellario, sed libere S velic, illis VEatuE. Faec vera est libertatis imaso, guae Dco, Anselis e ho. inibus conneniar. Oua rero nascitur ex alcero capite, nempe ex principii liberi imporencia, ee gnorantia; licee nullam, nec ausim, nec relim dicere, certe imperfectissima est. Ex hoc quali bicipiti Fonre, haurimus defectum esse li. verracis, indifferentiam ad Cummi boni amorem, guem lonse praestaret neceslario amari, de deliberationem de vicimofine, de quo re de re omnino certâ e iulta, sicue dicebat Sanctus Crprianus, convenirer nullam esse, de fieri consulrationem. Hinc eriam nostro malo bonum vnivertale, ex infinicum, acque increatum (quod rernum CH) nempe Deum Opcimum Maximum diuidimus in bo. numrninersim, de abstracte, quod Paciee appeticum, de bonum concrere, nempe Deum. Ouod haec duo re ipsa vnum, sic dinidantur, nolera irnorantia ec imbecillitaris est, non condicionis, de nacurxe summi boni. Elinc tr mencem, ee subinde voluncarem seiuncto bonorniver. Tali a divinicare, polse in illud ferri, ilta praecermista. HTinc aliquam experitrur, ee leruamus liberrarem: Ced mancam, Sed periculolam, qua nostro malo prona sic, de lufticiae ad peceatum: Sed si veris dispucare liceac, telicius nobil. CMM aderetuT, Si bonirniversim d increari, perinde a Dudnos, sicur re ipsa estrnitas indinidua, ita nec ruum ab alcero, etiam cosiratione seiungereus. Sed quam roris concipius, _ gua reuera noltIX na- curx consentanca est, bonirnivertalis, de increati, eo onationem, toro suo opere, proleguurus est authOi, quem Thcophilus, se Fugenius infinitorum errorum rcum peragunt, quod actenea masis naturà libertaris