# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0104 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0104?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 64, page id 1677088362:0104 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=104 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000104.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 64 DFSFVTAFIO I. SFCF. I. tionem ad Deum, per amorem Cuper omnia, quam sib necellario concedendam putac. Sed nos illam pernega. inus: iam enim secunda obsertatione diximus, dutin corpore sumus, nos malonostro dividere summum bo. num rninerm (quod rocant Formale) a summo bono increato, quod rnicum omnium bonorum genusple. nissime complectitur; ex ca rero distinctione consequitur, nos Certato affectu summi boni Formatis riivertm, dele rere, imo se auerlari rnicum bonum simplicistimum eni rni feuendonascimut, quo rno possumus Patiari. Si vero ad finem vlcimum abstracte, sc bonum increarum concrere prolequendum, adeo lata nobis pareac via, quid mirum si experiamur libertarem ad media; nullo ordine fernaro, de indifferentiam nullo Fraeno aue limice coercicam: Oux Panc non masis ad libercaris ellen. tiam perrinene, quam iplamer indifferentia ad vlrimum h. nem, quo rio aftici eoque determinari praectaret. Certum eroo AE adhaesionem ad Deum Fram et soli dam esse Radicem libertatis, Ced non rnicam ec Colam, quod Theophilus assimit quase a nobis conceTum: Cum Ca. men Radicem liberraris generarim re communis esta omnem nacurx intelligentis sacum, seu gratiae, seu pec cari, seu Faelicitatis, auc mileria contummnea, ponamus appecicum ee boni rninersim, per modum incentionis finis roluntari impreAx ab auchore naturX de GratIX, eo. dem modo quo diximus, ab ip(o essc assen Cum principio. tum, e morum cordis, re ex primis opcrationibus, nos ocrrionearmus ad alias, quae inde consegHUNEUE, quales lune operationes liberx, bona quidem ex appeciu Cummi boni increari, aur lalcem boni honecti; vel mala ex appecitu boni generacim: rnde prodire postunt pec. cara nostra, dum sumus in ris, et Damonum, de Dam. MacoruI. Euerlo principio, Atgumentoru Theophili, Frustra carerd videbimur expendere, nihil enim opus est Respondere ad 2d quod primo loco obijcir; polica adhaesione adt Cummum bonum; posse Deum cogereroluncarem, seu illi nece. catem imponere, e tunc Fore Radicem libertaris sineli. bercare Formali, quod habet pro ablurdo. Imprimis pol. sem concendere, an roluntas cosiqueat, vel sit necesi. racis pariens; id rero quod Cacis sic d Solurionem ArgU. ACSIEIS