# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0108
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0108?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 68, page id 1677088362:0108
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

56
ercacuris antanes u occendis, quo firmius sibi dd
haeret _ se necettario aMaE: FFGO non PugnaE, sed opri
ne convenir necesticas in radice liberraris, cum ipsa
dibercare, sicur germen cum suo Fructu.
Finc 4. labes abstergitur, libertari conctionem obeste
non necessitarem: id enim de radice liberratis alterimus,
non de eius estenrii et actu. A radice conctionem abigi
musnon necessitacem, ab actu reramque lemonemus:
nam diuina eriam liberraris Radix, elt amor quo se neu
cectario amar, sicur e noltra est finis incentio, aur sum.
miboni concrere vel abltracte sumpri necestarius affectus,
Talcem quoad specificationem.
5. Fuius sencontix nocam quod peccatores traudemus
dibertare dum peceane, delenimus. Id enim omnino
Fallum est. Calcem quando sumus viatores, de apud me
etiam peractâ via in sacu damnatorum.
Postrema gninEi CAP. PAFEC a HUMCF. T2, PeF 1O. PaginAS
ad finem rique, quasdam labeculas asperric, quibus no-
candis rocus sic labor, quia reterre aut indigicare, retellere
elt, e delere. Maldillum haber acumen illud, omni, in.
quie, pistillo retmsius, quo distinsuimus quasi diverla mo.
veri a Cciplo, et se mouere, et hoc ricimum Deo com.
Pecere, cum prooreditur ad creacarurum productionem,
auc resimen: primum rero illi repuonare, nec cuiquam
convenire à se ipsomoneri, et letoto. Peu per le L. quin
ab alio moveri oporceat. Ec hinc Aristoreles conscendie
ad demonstrandam rnius primi mocoris omnino immo.
bilis existentiam, quod se moveat, id elt, le roto agac de se
accinsar operi a nullo negnidem à sciplo mocus; omnibus
enim mohilibus mobilior, non mucabilior est, Sapientiae7.
Moueri eriam a Cciplo est imperfecti, quod ad actum Pera.
tur, quo careac: ergo id quod est rocum in actu, non po.
cest a scipso moveri, licer dici possir movere le. Fc hoc
rnum vule ductor, quod est rerissimum: grarisisitur illi
licem IOveNE.
Porelt eriam haec calumnia, cum aliis quae seguuneu,
e pastim occurrunt apud Engenium, dilui distinctione
insinnaca actuum vicalium; quorum quidam a nobis fune
vicalicer agenribus, vemocus cordis, de actus pene inde.
liberati: alii nurem siunc a nobis nos iplos monentibuse
DZSBVZAFZO. T. SFCT. II