# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0112 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0112?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 72, page id 1677088362:0112 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=112 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000112.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DESPVFATTO I. SFCT. II illa intentione Anis. Nam cum dux sine hae dores praeci. puae Pramorionis, quoit eximia sic prima caulse de ette- ctrix libertaris, e ad hocagac, cum Cumma luauitare, de Pari efficacia; RX OMIMES PEOpTICCALES MILE COMWEMIUME incentioni vlcimi finis: nam illa est eadix electionis, ac Proinde libercacis. Deinde cum principium eo sc aleius, quo finis quem respicir estrniverlalior, derlcimus finisom nium sicriiuerlalistimus, ad primam caulam perrineril. lius rleimi finis incentionem immittere. Nec obest, quod obijeit Eugenius, Pramotionem hoc modo explicaram non Fore distinctam realiter a concursu Simultaneo: nam praecer quod inulci Thomilta hoccon. cedune, nec distinouune hos duos concurtus, Ccu gra- tiam operancem, ee coeperancem, nili Formaliter, eomo do quo creario ex conseruario distinguuneur: ad di porelt incentionem finis, seu convertionem, vi est in nobis sine nobis, distinoui Calcem modalicer reeltlibera electio, de renos semonet a creacuris, qua explicacione muica suf Decta rindicancur, auc pugnancia concilianeur. eadem distinctione actuum ricalium, Submovetrs. de 7. Culpicio, de cepuonantia 13. 2F. X55. Ouamuis enim finis incencio cum electione muleis conveniat, pluribus camen differe: ec hoc maxime diferimine, quo illi quin- que nodi dissoluuneur, nempe quod sc ab auchorenacu- rae, e graria, e aine, re a causis Cuperioribus, quibus Tubiici, de ab illis pari oporceat: electio aurem sIE à nO- bis ex imberio in media. Flinc Fc, vesi incentionem ele- ctioni conteras, voluntas masis passive dicatur se habere, quam actiue ad incentionem: de hoc sensu explicamus Primam propolitionem suspectam; voluncas non est cause libera, imo nec efficiens incencionis; et seprima ro- luneas incentionem non Facie, sed recipie: quia perrinee ad primum genus operationum vicalium, ad quas nos pal. sive habemus, si conferantur ad actiones locundi generis, quo sentu Ariltoreles dicie coenitionem per sensum, aue per inceliectum, compararam ad actionem appecirus, de Porencix loco moriux, esse quoddam pari: quia nihil cognolci pocelt, nis secepris ab objecto cognolcendo, Speciebus Fodem (en (u est exblicanda proposicio F7. InFEF pUGNAHS ces. Deusnos at incentionem mover, non durem iplinoss