# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0139 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0139?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 99, page id 1677088362:0139 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=139 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000139.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.79 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. i 1 i ett net let 10 1 1 1B d CeB A1 d D 5 1t e DE LIBERTATE CMRISEE. Similem Facie Deum Theoph: Hero operas praecipienen Cuis vernis, nihil curanci, quo animo vensum per(oluant, quia suum commodum quaerie a seruis, non rircuris su- dium. Iea vule Deum suis praecepris cum Chrilto, X n0- bilcum agere, ve rem hieri precipiac, quacum que rarione oRecti pareamus. Nam cum rule Christo morrem praecepeam seu semo- eis circumstaneiis, morinis, ee substantis actus obedientix, velim dicac quo huiusinodi praeceptum cadat: In MOrtem inquies subeundam nude. Iea ne cciam re quid commu- ne est, non solum bonis, ec improbis hominibus, sed bruris malum. Oua racione nihil haberboni, neque ho- necti, nec ciera culpam poller ab homine obiri nullo ap- posico moriuo honestaris; a qua nudam dicie Theophilus peacepro Parris Christo imposicam. Sed mirum Cane fuerie Deum curasse morrem praeferibi Filio, re quid com munc est cum bruris, e neslexisse oraniores circumstan- eias, qualis est supplicii loco publico, incer duos lacrones ad maiorem intamiam. Saneillud genus praecepciinere- dibile ek, nec Chrictus nos docuirillud genus obedienrix Tuo Parri exhibicae, rel a nobis praestanda, cum dixic. sieut praecepit mihi Pater, sic facio, _ ne credas Polis PFXL cepris rreeri, nec consiliis locum rilum esse, alibi dicie, quae sunt es placita, facio semper. Sed quam aliena est a menre Theophili, illa in hOrrO ad Patrem precatio, a rribus Fuanselistis diverso cenore verborum relaca, re videantur rno consentu voluisse Fheophili exceptiones retellere? ARerir circumstantias cemporis, incencionis, nullomodo praeseriptas a Patre, Led permissas Filii arbierio: ac conera sic Parrem alloquitur ex Machao, verumtamen non sieut eso volo, sed sient eu- Ouid illa Formula verborum significac, nis ReI PEXCCPEX circumstancias: Concendierem rolicam, seu rolendi ra- cionem, ee morina non Cuisle praeseripra: ac conrra Chei- Aus ex Marco non quod eso volo, sed quod ru; quibus ver- bisrem sine dubio rolicam, et rolendirarionem comple- nus est. Contra cerriam exceptionem qua substanciam actus eximie a DERCCPEO: SC Lucas inducie orantem non mea, sed rua voluntas fat. In id rnum conspirarune Euangeliltae, re perfectam volunearis Christi cum parec ea consentionem quondres rolicas, ee rationem volendi